I CSK 3770/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
24 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 24 kwietnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa E.M.
przeciwko P. spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej P. spółce akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 24 maja 2022 r., V ACa 51/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
I CSK 3770/24
2
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:
– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,
– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
– zachodzi nieważność postępowania,
– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego
rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej
doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi
swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej
wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z
dnia 24 maja 2022 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem
się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości
oraz występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych. Analiza wniosku o
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże
do stwierdzenia, że wskazane przez skarżącego podstawy przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w
sprawie miała miejsce nieważność postępowania.
Powoływanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego
zagadnienia prawnego wymaga odpowiedniego sformułowania tego zagadnienia,
wskazania przepisów prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz
przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych
ocen prawnych oraz istotności tego zagadnienia. Rozstrzygnięcie zagadnienia
prawnego o znaczeniu uniwersalnym, musi mieć jednocześnie także znaczenie dla
sposobu rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało.
Argumentacja prawna powołana przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz przedmiot przedstawionych
zagadnień, nie pozwala zaś przyjąć, aby zagadnienia te mogły – z punktu widzenia
I CSK 3770/24
3
okoliczności rozstrzyganej sprawy – być uznane za istotne zagadnienia prawne w
rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zostały one dostatecznie wyjaśnione w
dotychczasowej judykaturze Sądu Najwyższego. Nie istnieje zaś potrzeba wykładni
przepisów prawa ani nie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd
Najwyższy na ten temat wyraził już swój pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a
nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie daje
również podstaw do uznania, że istnieje potrzeba wykładni art. 3851 § 1 i 2 k.c., art.
3531 k.c., art. 58 § 1 k.c., a także art. 69 ust. 1 i 2 Prawa bankowego, w zakresie
wskazanym przez skarżącego, przy uwzględnieniu, że stosownie do art. 3989 § 1
pkt 2 k.p.c. przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnia potrzeba
dokonania wykładni przepisów prawa będąca następstwem rozbieżności w
orzecznictwie sądów lub spowodowana poważnymi wątpliwości przy ich
interpretacji. Tego rodzaju wątpliwości wskazane przez skarżącego muszą
zachodzić nadal, w chwili orzekania w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania, a argumentacja pozwalająca stwierdzić, że występuje
rozbieżność w orzecznictwie sądów w tym zakresie wymaga przytoczenia
przykładów orzeczeń wskazujących na rzeczywistą rozbieżność w wykładni,
występującą także w chwili orzekania w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania. Nie wskazują na to dostatecznie orzeczenia powołane
przez skarżącego.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach
postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1
i art. 39821 k.p.c.
[a.ł]
I CSK 3770/24
4
