Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-02-25
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoSygn. akt I CSK 377/13
POSTANOWIENIE
Dnia 25 lutego 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "[…]" w W.
przeciwko […] Spółdzielni Mieszkaniowej "[X.]" w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w niej istotnego zagadnienia prawnego i potrzebie wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości. Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne prowadzą do wniosku, że strona pozwana zachowała prawo użytkowania wieczystego gruntów, które następnie stały się przedmiotem wywłaszczenia pod budowę drogi publicznej. W związku z tym wszelkie zagadnienia prawne, które dotyczą innych zagadnień nie mogą mieć dla rozstrzygnięcia sprawy kluczowego znaczenia. Sama strona skarżąca wskazuje, że „nieruchomość, której dotyczy postępowanie, jedynie formalnie znajdowała się w użytkowaniu wieczystym pozwanej spółdzielni”. Oznacza to, że dostrzega ona, iż z punktu widzenia prawnego to pozwana była użytkownikiem wieczystym. Nie można także zgodzić się ze skarżącą, że w sprawie ujawniła się potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości, gdyż - jak to przyznaje sama skarżąca - w stanie prawnym przed wejściem w życie ustawy – prawo spółdzielcze nie było przepisów, które mogłyby doprowadzić do skutecznego podziału majątku spółdzielni.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
[aw]
jw
