Sygn. akt I CSK 373/17
POSTANOWIENIE
Dnia 8 listopada 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa U.B.
przeciwko P. spółka z o.o. Spółce Komandytowo-Akcyjnej w W.
o uchylenie lub stwierdzenie nieważności uchwały,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 listopada 2017 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 2 lutego 2017 r., sygn. akt VI ACa (…),
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 270
(dwieście siedemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten nie narusza norm Konstytucji i pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Strona pozwana zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego z dnia 2 lutego 2017 r. naruszenie art. 65 § 1 k.c. w związku z art. 201 § 1 i art. 203 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (jedn. tekst: Dz.U. z 2017 r. 1560 – dalej: „Prawo spółdzielcze”).
Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej strona pozwana uzasadniła występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., dotyczących wykładni i stosowania art. 203 Prawa spółdzielczego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Zagadnienia wskazane przez stronę pozwaną nie mają takich cech. Powódka bezpośrednio przed wykreśleniem z rejestru członków spółdzielni była zatrudniona na podstawie umowy o dzieło. Artykuł 203 Prawa spółdzielczego wymaga określenia w statucie spółdzielni przyczyn uzasadniających wykreślenia z rejestru członków spółdzielni osób zatrudnionych na podstawie umowy o dzieło. Statut spółdzielni, w której była zatrudniona powódka, nie spełniał tego wymagania. W tych okolicznościach niewątpliwie nie można było skutecznie wykreślić powódki z rejestru członków po upływie kilku dni od ustania jej zatrudnienia w ramach umowy o dzieło, powołując się na upływ okresu roku od poprzedniego jej zatrudnienia w ramach spółdzielczego stosunku pracowniczego. Artykuł 194 § 1 pkt 1 Prawa spółdzielczego nie miał zastosowania do powódki po jej zatrudnieniu na podstawie umowy o dzieło. Rozstrzygnięcie postulowanych w skardze zagadnień prawnych nie mogło więc mieć wpływu na wynik sprawy.
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 8 ust. 1 pkt 1 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015.1804 ze zm.).
aj