I CSK 370/13

Sygn. akt I CSK 370/13

POSTANOWIENIE

Dnia 18 lutego 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z wniosku K. W.
‎przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta W. i […] Przedsiębiorstwa […] w likwidacji w W.
‎o wpis w dziale III księgi wieczystej,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 5 czerwca 2012 r., sygn. akt V Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
‎zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania
‎- Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120
‎(sto dwadzieścia) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu istotnego zagadnienia prawnego sprowadzającego się do kwestii, czy możliwe jest ujawnienie w treści księgi wieczystej w dziale III roszczenia przysługującego byłemu właścicielowi nieruchomości w oparciu o przepis art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy.

Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić, gdyż wskazane zagadnienie pozostaje w całkowitym oderwaniu od treści zapadłego rozstrzygnięcia. Po pierwsze, z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego nie wynika, iż przyjął on niedopuszczalność ujawnienia wskazywanego przez skarżącą prawa, a jedynie wskazał, że nie został przedstawiony w toku postępowania wymagany dokument wykazujący zgodę właściciela na ujawnienie takiego prawa. Po drugie zaś, Sąd Okręgowy wskazał, że przedstawione przez skarżącą dokumenty jako dołączone w kserokopii nie mogą być podstawą ujawnienia prawa w treści księgi wieczystej.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

[aw]

jw