I CSK 3560/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Jacek Grela
26 marca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 26 marca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.
przeciwko F. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej w B.
z udziałem interwenienta ubocznego U. Spółki Akcyjnej
o upoważnienie do wykonania zastępczego ewentualnie o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
z 6 marca 2023 r., I ACa 144/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej 2700 (dwa tysiące
siedemset) zł kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w
wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu
świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia niniejszego orzeczenia zobowiązanemu do dnia
zapłaty;
3. oddala wniosek interwenienta ubocznego o zasądzenie
kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. w G. wniosła o
upoważnienie jej do opracowania na koszt i ryzyko pozwanej F. spółki z
ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. w B. projektu systemu odpylania w hali
I CSK 3560/23
2
produkcyjnej w przedsiębiorstwie powódki oraz systemu na podstawie tego
projektu, w zakresie zgodnym z umową sprzedaży nr […] z 15 stycznia 2018 r.
Ewentualnie powódka wniosła o zasądzenie od pozwanej na jej rzecz 150 000 zł z
ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia następnego po doręczeniu odpisu
pozwu do dnia zapłaty.
Wyrokiem z 13 stycznia 2022 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił
powództwo.
Wyrokiem z 6 marca 2023 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił apelację
powódki.
W skardze kasacyjnej powódka, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie
skargi do rozpoznania, wskazała na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989
§ 1 pkt 4 k.p.c.
Zdaniem skarżącej skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki
skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).
Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach
kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia,
nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa,
jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia
z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością
lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia
orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy
dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem
Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania
przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej
oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek,
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
I CSK 3560/23
3
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1
pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia
prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej,
bez potrzeby głębszej analizy. Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej
instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego
wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (zob. m.in. postanowienia
SN: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003
r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07).
Wywody zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania, sprowadzają się do polemiki z zaskarżonym orzeczeniem, nie zaś
wykazania, że przy jego ferowaniu popełniono uchybienia w zakresie stosowania
prawa, które miały charakter kwalifikowany i nie podlegały różnym ocenom.
Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie próbę zaangażowania Sądu Najwyższego
do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej
instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem
postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu
przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.,
odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności,
które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w
związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. Wniosek interwenienta
ubocznego o zwrot kosztów postępowania oddalono uznając, że nie zaistniały
przesłanki z art. 107 k.p.c. uzasadniające przyznanie takich kosztów, a polegające
na szczególnym zaangażowaniu interwenienta w przebieg postępowania.
Jacek Grela
[S.J.]
[a.ł]
I CSK 3560/23
4
