I CSK 3379/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Załucki
21 stycznia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 21 stycznia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa P.D., E.D., B.D. i Z.D.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 17 czerwca 2025 r., I ACa 3244/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2 700
(dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia niniejszego postanowienia pozwanemu do dnia
zapłaty.
UZASADNIENIE
Pozwany Bank S.A. w W. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Łodzi z 17 czerwca 2025 r., wydanego w sprawie z powództwa
P.D, E.,B. i Z.D. o zapłatę i ustalenie.
Skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do
występowaniem w sprawie następującego zagadnienia prawnego:
rozpoznania
I CSK 3379/25
2
Czy sąd rozpoznający sprawę może odstąpić od badania i oceny
materialnoprawnej złożonego przez powoda oświadczenia o potrąceniu w toku
innego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w konsekwencji pominąć
skutki, jakie z potrąceniem wiąże prawo materialne, tj. art. 498 k.c. w zw. z art. 499
k.c., w sytuacji dokonania przez powoda pozaprocesowego potrącenia
obejmującego wierzytelność pieniężną dochodzoną pozwem oraz przeciwstawne
roszczenie pieniężne pozwanego, oparte na tej samej podstawie faktycznej
i prawnej?
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy wskazywał już, że samo złożenie skutecznego od strony
formalnej zarzutu potrącenia nie powoduje skutku umorzenia do wysokości
wierzytelności niższej. Aby doszło do potrącenia wymagane jest bowiem ustalenie
istnienie wierzytelności do potrącenia oraz wierzytelności potrącanej. Jeżeli strona
pozwana konsekwentnie podnosiła, że umowa jest ważna, to jednocześnie nie
wykazywała istnienia swojej wierzytelności do potrącenia. Możliwość zgłoszenia
zarzutu potrącenia jako ewentualnego została zaś przyjęta przez Sąd Najwyższy
jedynie w sytuacjach, w których strona dążąca do potrącenia nie kwestionowała
istnienia własnej wierzytelności, natomiast podważała zasadność roszczenia strony
przeciwnej (zob. postanowienie SN z 8 października 2025 r. oraz cytowane tam
orzecznictwo).
Dodatkowo należy stwierdzić, że skoro oświadczenie o potrąceniu zostało
złożone w toku innego postępowania, to dla przyjęcia jego skuteczności konieczne
jest dokonanie jego oceny w zawisłym już sporze, w ramach którego oświadczenie
zostało złożone.
Nieuwzględnienie materialnoprawnych skutków oświadczenia o potrąceniu
złożonego w toku innego postępowania toczącego się między stronami nie stanowi
zatem nowego problemu prawnego, którego nie dałoby się rozstrzygnąć przy
pomocy powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa i który nie był jeszcze
przedmiotem oceny Sądu Najwyższego. Takie zaś wymagania stawiane są
skutecznemu podniesieniu przesłanki zagadnienia prawnego, jako podstawy
przyjęcia skargi do rozpoznania (zob. np. postanowienia SN z 29 maja 2024 r., I
I CSK 3379/25
3
CSK 1972/23; z 28 maja 2024 r., I CSK 3902/23; z 22 maja 2024 r., I CSK 3877/23;
z 21 marca 2024 r., I CSK 1797/23; z 13 marca 2024 r., I CSK 3806/23; z 25
stycznia 2024 r., I CSK 110/23; z 11 stycznia 2024 r., I CSK 3937/23).
Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił
przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego
rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 6
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców
prawnych.
Mariusz Załucki
[SOP]
