I CSK 3175/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Ewa Stefańska
15 lipca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 15 lipca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku D.T.
z udziałem E.C. i P.G.
o dział spadku,
na skutek skargi kasacyjnej P.G.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
z 13 listopada 2023 r., XXVII Ca 1487/22,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego
w Warszawie na rzecz adw. A.D. kwotę 720 zł (siedemset
dwadzieścia) powiększoną o należny podatek od towarów i usług
tytułem wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora dla
nieznanego z miejsca pobytu uczestnika P.G. w postępowaniu
kasacyjnym.
ag
UZASADNIENIE
Uczestnik P.G. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu
Okręgowego w Warszawie z 13 listopada 2023 r. w sprawie z wniosku D.T. o dział
spadku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I CSK 3175/24
2
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej
merytorycznego rozpoznania.
Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi
nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności
uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne
i ich uzasadnienie.
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu
postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany
na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości
orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu
prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub
oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń
umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji
skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona
w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi
kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony –
co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych
w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi
kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
wskazano na oczywistą zasadność skargi ze względu na naruszenie
art. 156 ust. 4 u.g.n. (poprzez posłużenie się wbrew warunkom ustawy
nieaktualnym operatem szacunkowym) i § 3 rozporządzenie Ministra
Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości
wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych
dla strony w sprawie cywilnej.
I CSK 3175/24
3
Jak przyjmuje się w utrwalonej judykaturze Sądu Najwyższego, oczywista
zasadność skargi kasacyjnej oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy
wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie. Zarzucane
uchybienia muszą zatem mieć kwalifikowany charakter, odnosić się do
konkretnych, powołanych przez skarżącego przepisów prawa i być dostrzegalne na
pierwszy rzut oka (zob. postanowienia SN z 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00,
OSNC 2001, nr 3, poz. 52, z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr 10,
poz. 156 i z 15 czerwca 2018 r., III CSK 38/18).
Bliższa analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
nie pozwalała przyjąć, aby skarga kasacyjna była – w przyjętym rozumieniu –
oczywiście uzasadniona. Jak wynika z dokonanych ustaleń opinia biegłego była
datowana na 15 lipca 2019 r., po czym została aktualizowana 5 listopada 2020 r.
Zważywszy, że Sąd Rejonowy wydał postanowienie 19 lutego 2021 r., nie doszło
do naruszenia art. 156 ust. 3 i 4 u.g.n.
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej
do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie
§ 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 9 marca 2018 w sprawie
określenia wysokości wynagrodzenia wydatków poniesionych przez kuratorów
ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej w zw. z § 6 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 5,
§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r.
w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1964).
(M.T.)
[SOP]
