I CSK 3143/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
5 lutego 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 5 lutego 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa J.W. i E.W.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 10 marca 2023 r., V ACa 1246/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2700 zł
(dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego, wraz z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych w przypadku opóźnienia, rozpoczynającego bieg po
upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu
niniejszego postanowienia.
I CSK 3143/23
2
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:
– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,
– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
– zachodzi nieważność postępowania,
– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego
rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej
doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi
swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej
wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z
dnia 10 marca 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z
powołaniem się na nieważność postępowania, jej oczywistą zasadność oraz
występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Analiza wniosku o
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże
do stwierdzenia, że wskazane przez skarżącego podstawy przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzą.
Skarżący wskazał, że zaskarżony wyrok został wydany w składzie jednego
sędziego, z naruszeniem art. 367 § 3 k.p.c. W uzasadnieniu tego stanowiska
powołał się na uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26
kwietnia 2023 r., III PZP 6/22. W tym orzeczeniu Sąd Najwyższy stwierdził jednak,
że przyjęta w uchwale wykładnia prawa obowiązuje od dnia jej podjęcia. Skargą
kasacyjną zaskarżono natomiast wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 10
marca 2023 r., a zatem wyrok wydany przed podjęciem wskazanej wyżej uchwały.
I CSK 3143/23
3
Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje dostatecznego
uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie przez
skarżącego. W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność
skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy
dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na
uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa,
zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i
przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym
uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez
skarżącego, związane z zarzutem naruszenia art. 481 § 1 k.c., nie daje zaś
podstaw.
W orzecznictwie podkreśla się także, że przesłanką przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu
prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to
spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut
naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie prowadzi wprost do
oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11 stycznia 2008 r., I
UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK
37/08).
Powoływanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego
zagadnienia prawnego wymaga odpowiedniego sformułowania tego zagadnienia,
wskazania przepisów prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz
przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych
ocen prawnych oraz istotności tego zagadnienia. Rozstrzygnięcie zagadnienia
prawnego o znaczeniu uniwersalnym, musi mieć jednocześnie także znaczenie dla
sposobu rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało.
Argumentacja prawna powołana przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz przedmiot przedstawionego
zagadnienia prawnego, nie pozwala zaś przyjąć, aby zagadnienie to mogło – z
I CSK 3143/23
4
punktu widzenia okoliczności rozstrzyganej sprawy – być uznane za istotne
zagadnienia prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zostało one
dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowej judykaturze Sądu Najwyższego. Nie
istnieje zaś potrzeba wykładni przepisów prawa ani nie występuje istotne
zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy na ten temat wyraził już swój pogląd we
wcześniejszym orzecznictwie, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę
tego poglądu.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach
postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1
i art. 39821 k.p.c.
[SOP]
[r.g.]
