I CSK 2840/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Ireneusz Kunicki
25 maja 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 maja 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku A.D.
z udziałem E.D., A.D.1, A.P., M.Ś., A.D.2, E.C., M.D., B.D. i K.M.
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
na skutek skargi kasacyjnej A.D.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Radomiu
z 29 sierpnia 2024 r., IV Ca 134/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. orzeka, że każdy z uczestników ponosi koszty
postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.
(E.C.)
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni A.D. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu
Okręgowego w Radomiu z 29 sierpnia 2024 r., oddalającego apelację od
postanowienia Sądu Rejonowego w Przysusze z 9 października 2023 r.,
I CSK 2840/25
2
oddalającego wniosek o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez
zasiedzenie. Skarżąca zaskarżyła postanowienie Sądu drugiej instancji w całości
i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do
istoty sprawy.
Skarżąca wskazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, oraz
że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, dotyczące stwierdzenia przez
sąd zasiedzenia na datę wypadającą już po złożeniu wniosku o zasiedzenie.
W odpowiedzi na skargę uczestniczka E.C. wniosła o odmowę przyjęcia
skargi do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią
orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste
naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna, bez potrzeby
dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania
prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji.
Skarżący powinien wykazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa
materialnego lub procesowego, widoczną prima facie, przy wykorzystaniu
podstawowej wiedzy prawniczej. Ma to być przy tym zasadność łatwo dostrzegalna
już nawet przy pobieżnej lekturze skargi.
Wymagania te nie zostały przez skarżącą spełnione, gdyż ograniczyła się
ona tylko do samego przytoczenia tej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania, bez stosownej argumentacji prawnej.
Natomiast istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1
k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego
wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Zagadnienie prawne powinno
umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi,
niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu.
Jednocześnie przedstawiony Sądowi Najwyższemu problem musi mieć konkretny
związek z rozstrzygnięciem danej sprawy, to jest z zarzutami skargi oraz podstawą
prawną i faktyczną zaskarżonego wyroku (postanowienie Sądu Najwyższego z 21
maja 2013 r., IV CSK 53/13). Przyjęcie sprawy do rozpoznania ma bowiem na celu
I CSK 2840/25
3
zarówno realizację interesu publicznego jak i ochronę praw prywatnych.
Zagadnienie prawne powinno mieć więc taki wymiar problemowy, aby udzielona
przez Sąd Najwyższy odpowiedź miała też znaczenie dla rozstrzygnięcia
o zasadności skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie.
Sformułowane przez skarżącą zagadnienie prawne nie czyni zadość tym
wymaganiom, gdyż stanowi w istocie polemikę z ustaleniami sądów meriti, które
ustaliły, że władanie przedmiotowymi działkami było posiadaniem zależnym.
Na marginesie można wskazać, że zagadnienie wskazane przez skarżącą
zostało w orzecznictwie rozstrzygnięte (zob. m.in. postanowienia Sądu
Najwyższego z 8 sierpnia 2001 r., I CKN 188/00 i z 18 marca 2010 r., V CSK
314/09).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego
orzekając na podstawie art. 520 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
(M.M.)
[SOP]
