POSTANOWIENIE

5 października 2023 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Jacek Grela

w sprawie ze skargi T. N.

o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem

Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2019 r., I CSK 740/18,

w sprawie z wniosku M. K.
‎z udziałem D. K.
‎o podział majątku dorobkowego,

odrzuca skargę

[S.J.]

UZASADNIENIE

Skarżący T. N. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2019 r. odnośnie do punktu 2 tego orzeczenia, obejmującego rozstrzygnięcie w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jako podstawę wznowienia przywołał art. 401¹ w zw. z art. 416¹ k.p.c. przy uwzględnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2023 r., SK 53/22.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

Nie ulega wątpliwości, że orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu. Na marginesie należy wskazać, że pomimo oczywistości w tym zakresie, w judykaturze wyjaśniono tę kwestię (zob. np. postanowienia SN: z 12 czerwca 2012 r., III SO 7/12; z 13 marca 2012, III SO 3/12 i z 22 czerwca 2023 r., III CZ 464/22).

W uzasadnieniu orzeczenia z 12 czerwca 2012 r. wskazano m.in., że zaskarżalność orzeczenia Sądu Najwyższego stanowiłaby wyjątek, który musiałby być wyraźnie uregulowany. Wyłączenie zaskarżenia orzeczeń Sądu Najwyższego wynika z ustrojowego usytuowania tego Sądu (art. 175 i art. 183 Konstytucji RP), który nie jest sądem powszechnym, a więc ani sądem pierwszej, ani sądem drugiej instancji. W każdym systemie sądownictwa istnieje najwyższa instancja sądowa, której orzeczenia nie podlegają dalszemu zaskarżeniu. Tak jest co do orzeczeń - wyroków i postanowień - Sądu Najwyższego. Stronie nie przysługuje ani zażalenie (art. 394¹ k.p.c.), ani skarga kasacyjna (art. 398¹ k.p.c.), ani skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 424¹ k.p.c.) - (zob. postanowienie SN z 20 czerwca 2007 r., I UZ 13/07).

Identyczną argumentację należy odnieść do skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Sądu Najwyższego (art. 399 k.p.c.).

W związku z tym przedmiotowa skarga a priori, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu,

Z tych motywów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

[S.J.]

[ał]