POSTANOWIENIE

28 marca 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Mariusz Łodko

na posiedzeniu niejawnym 28 marca 2024 r. w Warszawie
‎w sprawie z wniosku G. S.
‎z udziałem K. S.
‎o podział majątku wspólnego,
‎na skutek skargi kasacyjnej K. S.
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
‎z 28 lutego 2023 r., V Ca 1491/22,

odrzuca skargę kasacyjną.

[wr]

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z 28 lutego 2023 r. oddalił apelację uczestnika K. S. wniesioną od postanowienia Sądu Rejonowego w Pruszkowie z 7 marca 2022 r. w przedmiocie podziału majątku wspólnego uczestnika i G. M..

Uczestnik wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie, zaskarżając je w całości wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez ustalenie bliżej określonego składu majątku wspólnego i nakładów wnioskodawczyni z majątku osobistego na majątek wspólny oraz wysokości zasądzonej dopłaty, uwzględniającej powyższe modyfikacje.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 398⁴ § 1 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Zamieszczenie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z pominięciem oznaczenia zakresu żądanego uchylenia lub zmiany stanowi istotną wadę skutkującą odrzuceniem skargi a limine (zob. postanowienia SN z 26 września 2022 r., I CSK 1563/22, i z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12). W orzecznictwie Sądu Najwyższego trafnie podkreśla się, że prawidłowo skonstruowana skarga kasacyjna powinna obejmować całkowicie jasne, jednoznaczne i zrozumiałe określenie elementów wskazanych w art. 398⁴ § 1 k.p.c.; skarga kasacyjna powinna być sporządzona tak, by nie stwarzała żadnych wątpliwości interpretacyjnych (postanowienia SN z: 16 października 1997 r., II CKN 404/97, 11 stycznia 2011 r., V CSK 272/10, 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15).

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, wnoszonym od prawomocnego orzeczenia Sądu drugiej instancji. Oznacza to, że jakakolwiek ingerencja w jego treść musi być poprzedzona formalnym uchyleniem zaskarżonego orzeczenia w całości lub w oznaczonej części. Obowiązek oznaczenia wniosku o „uchylenie lub uchylenie i zmianę” stanowi o istocie skargi kasacyjnej. Orzeczenie Sądu drugiej instancji z zasady nie poddaje się zmianie, a wszelka ingerencja w jego treść musi zostać poprzedzona uchyleniem w całości lub w odpowiedniej części. Skarżący natomiast w ogóle nie sformułował wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sformułowany w skardze kasacyjnej wniosek o zmianę zaskarżonego orzeczenia, jest właściwy dla apelacji, a nie skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 8 października 2021 r., I CSK 699/20).

Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c.

[SOP]

(r.g.)

‎