I CSK 2700/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Załucki
19 marca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 19 marca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M. Ż. i F. Ż.
przeciwko Skarbowi Państwa - Rejonowemu Zarządowi Infrastruktury w
Bydgoszczy
o ochronę naturalnego środowiska człowieka,
na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Rejonowego Zarządu Infrastruktury
w Bydgoszczy
od wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu
z 22 marca 2024 r., I Ca 99/24,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pozwany Skarb Państwa – Rejonowy Zarząd Infrastruktury w Bydgoszczy
wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z 22 marca
2024 r., wydanego w sprawie z powództwa M. Ż. i F. Ż. o ochronę naturalnego
środowiska człowieka.
Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania
występowaniem w sprawie następującego zagadnienia prawnego: Czy
właścicielowi nieruchomości, której wartość zmniejszyła się na skutek
wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania (OOU), jednak bez związku ze
I CSK 2700/24
2
szczegółowymi ograniczeniami wynikającymi z art. 135 ust. 3a Prawa ochrony
środowiska, przysługuje odszkodowanie na podstawie art. 129 ust. 2 tej ustawy?
Wskazał również na potrzebę dokonania wykładni przepisów prawa, na
których oparł zagadnienie prawne, wskazując na rozbieżności pojawiające się w
judykatach Sądu Najwyższego. W końcu podniósł, że skarga jest oczywiście
zasadna ze względu na brak ustalenia daty wymagalności roszczenia
odszkodowawczego, w którego konsekwencji nastąpiło ponadwymiarowe
wyliczenie należnych odsetek.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotne zagadnienie prawne, jako podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania musi mieć charakter doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia
sprawy i nie może być rozwiązane w świetle dotychczasowego orzecznictwa. Jego
wyjaśnienie powinno się bowiem przyczynić do rozwoju prawa (zob. np.
postanowienia SN: z 26.10.2023 r., I CSK 76/23; z 20.10.2023 r., I CSK 1374/23; z
3.10.2023 r., I CSK 2591/23; z 15.09.2023 r., I CSK 4360/22; z 18.08.2023 r., I CSK
4091/22; z 2.08.2023 r., I CSK 6585/22; z 13.07.2023 r., I CSK 2570/22; z
30.05.2023 r., I CSK 5362/22; z 24.04.2023 r., I CSK 5428/22).
Analogiczne wymaganie stawia się również potrzebie dokonania wykładni
określonego przepisu prawa. W ramach tej przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej
do rozpoznania należy przedstawić i uargumentować nierozwiązany jeszcze
problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność orzeczniczą. Jeżeli zaś wykładnia
tego przepisu została już dokonana lub ujednolicona, niezbędne jest podanie
dodatkowej argumentacji, dlaczego ustalona linia orzecznicza wymaga zmiany
(zob. np. postanowienia SN: z 25.10.2023 r., I CSK 2989/23; z 27.09.2023 r., I CSK
4679/22, z 17.08.2023 r., I CSK 5668/22; z 2.08.2023 r., I CSK 6585/22; z
14.06.2023 r., I CSK 1231/23; z 16.03.2023 r., I CSK 4879/22).
Wątpliwość prawna przedstawiona przez skarżącego została już
rozstrzygnięta w uchwale Sądu Najwyższego z 6 listopada 2024 r., III CZP 27/24, w
której przesądzono, że: Właścicielowi nieruchomości, której wartość zmniejszyła się
na skutek wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania, przysługuje
odszkodowanie na podstawie art. 129 ust. 2 Prawa ochrony środowiska, chociażby
I CSK 2700/24
3
zmniejszenie to nie miało związku z ograniczeniami wynikającymi z art. 135 ust. 3a
tej ustawy.
Skarga nie zasługuje na przyjęcie także jako oczywiście zasadna. Skarga
kasacyjna jest bowiem oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4
k.p.c., jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez
konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie
podlegającymi różnej wykładni i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w
drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe. O przyjęciu skargi kasacyjnej do
rozpoznania nie decyduje samo oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa
materialnego lub procesowego przez sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz
sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego
orzeczenia. Skarżący zaś powinien uzasadnić tę przesłankę, wskazując jedynie na
argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego. Nie może więc
powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż
stanowiące podstawę rozstrzygnięcia (zob. np. postanowienia SN z 7 grudnia 2023
r., I CSK 5630/22; z 8 listopada 2023 r., I CSK 3494/23; z 20 października 2023 r., I
CSK 1631/23 oraz z 25 września 2023 r., I CSK 903/23).
Skarżący pominął ustaloną w stanie faktycznym sprawy okoliczność
wystosowania do niego przedsądowego wezwania do zapłaty, które Sąd I instancji
uwzględnił podczas wyliczania należnych odsetek.
Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
[a.ł]
Mariusz Załucki
I CSK 2700/24
4
