I CSK 2641/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Pawłyszcze
17 lutego 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 17 lutego 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa W.M.
przeciwko K.S. i D.S.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej K.S.
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 11 października 2023 r.,
I ACa 1613/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od K.S. na rzecz W.M. 5400 (pięć tysięcy czterysta)
zł kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości
odsetek ustawowych za opóźnienie po upływie tygodnia od dnia
doręczenia niniejszego postanowienia zobowiązanemu.
(G.G.)
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 31 stycznia 2023 r., I C 1591/22, Sąd Okręgowy we Wrocławiu
utrzymał w całości w mocy nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym nakazujący
biorącej pożyczkę pozwanej i pozwanemu poręczycielowi wekslowemu zapłatę
solidarnie na rzecz powodowego dającego pożyczkę 420 173,46 zł z ustawowymi
odsetkami za opóźnienie od 1 marca 2022 r.
Wyrokiem zaskarżonym skargą kasacyjną Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
oddalił apelację biorącej pożyczkę i poręczyciela wekslowego.
I CSK 2641/24
2
Sąd drugiej instancji ustalił, że 3 lipca 2009 r. pozwana udzieliła swojemu
ojcu pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego i upoważniła go między innymi do
zawierania umów kredytowych i pożyczek na warunkach według uznania
pełnomocnika. Powód i pozwana, w imieniu której działał ojciec (drugi z
pozwanych), 21 lutego 2012 r. zawarli umowę pożyczki w wysokości 300 000 zł.
Weksel niezupełny, wystawiony na zabezpieczenie spłaty pożyczki, został
poręczony przez ojca biorącej pożyczkę.
Ponieważ w wyznaczonym terminie pożyczka nie została spłacona 29
grudnia 2021 r. dający pożyczkę wezwał biorąca pożyczkę do zapłaty 300 000 zł z
odsetkami, a następnie 26 stycznia 2022 r. wypełnił wystawiony weksel na
420 173,46 zł, z terminem płatności do 28 lutego 2022 r. oraz miejscem płatności w
W.. Następnie 27 stycznia 2022 r. listem poleconym wezwał do wykupienia weksla.
Sąd drugiej instancji wskazał, że dający pożyczkę od początku postępowania
dochodził swych uprawnień z weksla. Pozwani natomiast nie kwestionowali faktu
zawarcia umowy pożyczki, braku jej spłaty, jak i wysokości dochodzonej pozwem
należności. Nie kwestionowali także autentyczności przedłożonych wraz z pozwem
dokumentów i złożonych na nich podpisów. Sądu Apelacyjnego uznał, że dający
pożyczkę wykazał również stosunek pożyczki, przedkładając umowę pożyczki wraz
pełnomocnictwem udzielonym poręczycielowi wekslowemu przez biorąca
pożyczkę, i dlatego oddalił apelację pozwanych.
Biorąca pożyczkę wniosła o przyjęcie do rozpoznania swojej skargi
kasacyjnej ze względu na wystąpienie zagadnień prawnych:
1) czy możliwe jest dokonanie wykładni weksla poprzez odtworzenie
zgodnego zamiaru stron prowadzącej do uznania, że wystawcą weksla jest osoba,
która nie złożyła podpisu na wekslu, a z treści weksla nie wynika, że podpis złożył
pełnomocnik,
2) czy w świetle art. 108 k.c. w zw. z art. 101 pr.weksl. pełnomocnik
wystawcy weksla może być jednocześnie poręczycielem wekslowym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I CSK 2641/24
3
Podniesione przez skarżącą zagadnienia zmierzają do podważenia ważności
weksla, lecz nie dotyczą stosunku podstawowego, tj. pożyczki. Fakt zawarcia
umowy pożyczki, brak jej spłaty, jak i wysokość dochodzonego roszczenia nie były
kwestionowane.
Ze względu na brak przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
Sąd Najwyższy na podstawie art. 3899 k.p.c. odmówił jej przyjęcia.
Na podstawie art. 98 k.p.c. powodowi przysługuje od skarżącej zwrot
kosztów sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną w wysokości stawki
minimalnej określonej w stosowanym odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia
Min. Sprawiedl. w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Dariusz Pawłyszcze
(G.G.)
[SOP]
