I CSK 250/15

Sygn. akt I CSK 250/15

POSTANOWIENIE

Dnia 8 stycznia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z powództwa F. S.
‎przeciwko A. […] Sp. z o.o. w K. uprzednio A. [X.] Sp. z o.o. w D.
‎o ochronę dóbr osobistych,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 stycznia 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
‎ i zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 540
‎ (pięćset czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów
‎ postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w  art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i  uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pozwany A. […] sp. z o.o. w K. uprzednio A. [X.] sp. z o.o. w D. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 grudnia 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 398⁹ §  1 pkt 1 i 2 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz aby istniała potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości. Przedstawione w skardze kasacyjnej zagadnienia prawne mają charakter abstrakcyjnych pytań, które odnoszą się do innego stanu faktycznego niż ten, który ustalił Sąd II instancji. Wskazane w skardze kasacyjnej zagadnienia prawne zostały oparte na założeniu, że pozwany w drodze poprzez połączenie spółek nabył prawo do korzystania w oznaczeniu oddziału swojego przedsiębiorstwa do posługiwania się częścią firmy spółki przejmowanej, która była jednocześnie nazwiskiem powoda. Zgodnie z ustalonym przez Sąd Apelacyjny stanem faktycznym firma spółki przejmowanej wygasła, gdyż spółka przejmująca użyła dla swojego oznaczenia firmy nie zawierającej nazwiska powoda. W tej sytuacji wszystkie wskazane zagadnienia prawne nie mają związku z  rozstrzygnięciem rozpoznawanej sprawy. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w  granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

Na wniosek powoda zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i  3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

aw