POSTANOWIENIE

20 grudnia 2023 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Mariusz Załucki

na posiedzeniu niejawnym 20 grudnia 2023 r. w Warszawie
‎w sprawie z powództwa W. spółki akcyjnej w Z.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Komendantowi [...] w W.
‎o ustalenie i zapłatę,
‎oraz z powództwa wzajemnego Skarbu Państwa - Komendanta [...] w W.

przeciwko W. spółce akcyjnej w Z.

o zapłatę,
‎na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Komendanta [...] w W.
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
‎z 24 lutego 2023 r., I ACa 789/22,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 5 400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia pozwanemu do dnia zapłaty.

AD

UZASADNIENIE

Pozwany Skarb Państwa – Komendant [...] w W. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 24 lutego 2023 r., wydanego w sprawie z powództwa W. S.A. z siedzibą w Z. o ustalenie i zapłatę.

Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania pozwany oparł na jej oczywistej zasadności, którą uzasadnił przyjęciem przez Sąd odwoławczy nieprawidłowo wyliczonej kwoty kary umownej jako podstawy do jej miarkowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni. Przy czym, o ile dla uwzględnienia skargi kasacyjnej wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla jej przyjęcia do rozpoznania konieczne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarżący powinien uzasadnić tę oczywistość, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego. Nie może więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia. (zob. np. postanowienia SN z 11 stycznia 2022 r., II USK 384/21; z 22 grudnia 2021 r., II CSK 390/21; z 31 maja 2021 r., III CSK 152/20; z 13 maja 2021, III USK 103/21 oraz z 9 marca 2021 r., IV CSK 412/20).

Istotą oczywistej zasadności jako przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania nie może być kwestionowanie poszczególnych elementów ustalonego stanu faktycznego.

W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pozwany zakwestionował sposób wyliczenia należnej kary umownej przez Sąd odwoławczy, a tym samym podjął polemikę z jednym z ustaleń stanu faktycznego.

Zarzuty dotyczące postępowania dowodowego i ustaleń faktycznych nie mogą zaś znaleźć się w skardze kasacyjnej na mocy art. 398³ § 3 k.p.c. Jest to logicznie uzasadnione, ponieważ Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 398¹³ § 2 k.p.c. in fine).

Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁹ § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.

AD

[ał]