I CSK 2495/22

Sygn. akt I CSK 2495/22

POSTANOWIENIE

Dnia 11 sierpnia 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Wesołowski

w sprawie z wniosku S. M.
‎z udziałem R. M.
‎o podział majątku wspólnego,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2022 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 4 listopada 2020 r., sygn. akt II Ca […],

umarza postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIE

Pismem z 30 czerwca 2022 r. wnioskodawczyni S. M. cofnęła skargę kasacyjną wniesioną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z 4 listopada 2020 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 398²¹ k.p.c. jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji, z tym że skargę kasacyjną cofnąć może również sama strona, a termin na sporządzenie uzasadnienia orzeczenia przez Sąd Najwyższy wynosi miesiąc. Odpowiednie zastosowanie znajduje więc m.in. art. 391 § 2 zd. 1 k.p.c., który stanowi, że w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.

Takie cofnięcie skargi kasacyjnej miało miejsce w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi czynność procesową niepodlegającą kontroli sądu. W wypadku cofnięcia skargi przed przedstawieniem akt Sądowi Najwyższemu funkcjonalnie właściwy do podejmowania dalszych czynności jest sąd odwoławczy. W związku z tym, że akta zostały już przedstawione Sądowi Najwyższemu, kompetencję w tym przedmiocie przejął ten Sąd. Cofnięcie skargi kasacyjnej jest ujemną przesłanką procesową, uzasadniającą umorzenie postępowania kasacyjnego. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 8 września 2021 r., II CSKP 140/21 i wskazane tam orzeczenia).

W związku z wnioskiem o zwrot opłaty od cofniętej skargi kasacyjnej należy zauważyć, że o zwrocie opłaty nie orzeka nigdy Sąd Najwyższy, lecz sąd oznaczony w art. 80a ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 poz. 1125) (zob. postanowienie Sadu Najwyższego z 16 czerwca 2021 r., I CSK 196/20),

W tych stanie rzeczy, na podstawie art. 391 § 2 zd. 1 w zw. z art. 398²¹ k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

[as]