I CSK 2406/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Karol Weitz
20 lutego 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 20 lutego 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa B. B., A. B.
przeciwko Skarbowi Państwa Rejonowemu Zarządowi Infrastruktury w Bydgoszczy
o odszkodowanie,
na skutek skargi kasacyjnej Skarbowi Państwa Rejonowemu Zarządowi
Infrastruktury w Bydgoszczy
od wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu
z 29 grudnia 2022 r., I Ca 561/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. kosztami postępowania kasacyjnego obciąża pozwanego,
pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi
sądowemu.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego
osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze
I CSK 2406/23
2
publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej
pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd
Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania
skargi kasacyjnej pozwanego Skarbu Państwa od wyroku Sądu Okręgowego w
Sieradzu z 29 grudnia 2022 r. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na występowanie w sprawie
istotnego zagadnienia prawnego.
Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury Sądu Najwyższego
przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze
względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na
sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do
rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas
nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania
wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ
35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01,
OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Istotność zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) konkretyzuje się
w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla
rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych
spraw. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przedstawienie okoliczności uzasadniających
rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia
prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia, wskazaniu przepisów prawa,
na których tle zagadnienie to wyłoniło się, oraz zaprezentowaniu argumentacji
jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych ocen prawnych
(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC
2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12,
poz. 151, z dnia 24 maja 2016 r., I CSK 666/15, nie publ.).
skarżący w skardze powołał się na występowanie w sprawie istotnego
zagadnienia prawnego dotyczącego kwestii, „czy właścicielowi nieruchomości,
której wartość zmniejszyła się na skutek wprowadzenia obszaru ograniczonego
I CSK 2406/23
3
użytkowania (OOU), jednak bez związku ze szczegółowymi ograniczeniami
wynikającymi z art. 135 ust. 3a Prawa ochrony środowiska, przysługuje
odszkodowanie na podstawie art. 129 ust. 2 tej ustawy?”
Należy zauważyć, że kwestia przedstawiona przez skarżącego jako istotne
zagadnienie prawne została już rozstrzygnięta przez Sąd Najwyższy w uchwale
z dnia 12 kwietnia 2024 r., III CZP 56/23 (OSNC 2024, nr 9, poz. 86), w której
przyjęto, że właścicielowi nieruchomości, której wartość zmniejszyła się na skutek
wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania, o którym mowa w art. 135 ust.
1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz.U.
z 2024 r., poz. 54), jednak bez związku ze szczególnymi ograniczeniami
wynikającymi z art. 135 ust. 3a ustawy - Prawo ochrony środowiska, przysługuje
odszkodowanie na podstawie art. 129 ust. 2 tej ustawy.
Sąd Najwyższy w obecnym składzie pogląd ten w pełni podziela, co
oznacza, że podniesiona przez skarżącego kwestia nie może zostać uznana za
istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Z tych wszystkich względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej
do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1,
11 i 3 w zw. z art. 99 z art. 108 § 1 i z art. 391 § 1 oraz w zw. z art. 39821 k.p.c.
[a.ł]
