I CSK 2356/22

Sygn. akt I CSK 2356/22

POSTANOWIENIE

Dnia 9 sierpnia 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mariusz Załucki

w sprawie z powództwa [...] Bank spółki akcyjnej w W.
‎przeciwko G. L. i J. L.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 sierpnia 2022 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 28 stycznia 2021 r., sygn. akt I ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. przyznaje i poleca wypłacić adw. P. J. przez Skarb Państwa - Sąd Apelacyjny w […] kwotę 7.500,00 (siedem tysięcy pięćset) złotych powiększoną o należny podatek VAT jako wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną pozwanym z urzędu;

3. zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powódki kwotę 7.500,00 (siedem tysięcy pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Pozwani G. L. i J. L. wywiedli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z 28 stycznia 2021 r., którym zmieniono wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z 26 września 2019 r. poprzez zasądzenie od pozwanych na rzecz powoda [...] Banku S.A. z siedzibą w W. kwot 2 409 777,33 zł, 235 959,99 zł, 2 372,47 zł z ustawowymi odsetkami oraz kwoty 1 255 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398⁹ § 1 k.p.c.).

W niniejszej skardze oparto się na przyczynach przyjęcia skargi do rozpoznania wskazanych w art. 398⁹ § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Skarżący wiążą potrzebę dokonania wykładni art. 385¹ § 3, art. 385² oraz art. 58 k.c. z następującymi nierozstrzygniętymi jeszcze pytaniami prawnymi przedstawionymi do rozstrzygnięcia w składzie całej Izby cywilnej Sądu Najwyższego:

1.Czy w razie uznania, że postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi niedozwolone postanowienie umowne i nie wiąże konsumenta, możliwe jest przyjęcie, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów?

2.[w razie udzielenia odpowiedzi przeczącej] Czy w razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego do takiej waluty umowa może wiązać strony w pozostałym zakresie?

Sąd Najwyższy podkreślał już, że oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 marca 2022 r., I NSK 42/21 oraz z 20 stycznia 2022 r., I CSK 790/22).

Skarżący nie sprostali powyższym wymaganiom. Nie wykazali w jaki sposób w stanie faktycznym ich sprawy istotne miałoby być rozstrzygnięcie pytań przedstawionych do rozstrzygnięcia składowi całej izby przez I Prezes SN. Do przyjęcia potrzeby wykładni przepisów prawa jako podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie wystarczy bowiem, by z danym przepisem wiązały się jakiekolwiek wątpliwości interpretacyjne. Potrzeba wykładni musi dotyczyć stanu faktycznego danej sprawy, a wykładnia dokonana przez Sąd Najwyższy wpływać bezpośrednio na jej rozstrzygnięcie.

Z kolei równoczesne uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania występującymi w sprawie wątpliwościami prawnymi (zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów) co do zasady wyklucza możliwość twierdzenia o oczywistej zasadności skargi. Albo jest tak, że w sprawie są istotne wątpliwości prawne, wobec czego jej rozstrzygnięcie nie jest oczywiste, albo nie ma żadnych wątpliwości tego rodzaju, a występują rażące uchybienia wytknięte w skardze, świadczące o jej oczywistej zasadności (zob. np. postanowienia SN z 21 stycznia 2022 r., I CSK 1285/22 oraz z 2 czerwca 2022 r., I CSK 219/22). Tymczasem skarżący jako kwestię oczywistą i nie wzbudzającą wątpliwości stawiają to, że umowa kredytu nie mogła wiązać w pozostałym zakresie po usunięciu klauzul abuzywnych. Abstrahując nawet od oczywistej niespójności logicznej pomiędzy wskazanymi podstawami przyjęcia skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy zwraca na pominięcie w wywodzie skargi kasacyjnej istotnej okoliczności zawarcia przez skarżących dwóch ugód z bankiem, kształtujących ich zobowiązanie względem tego podmiotu. Zgodnie bowiem z wyrokiem TSUE z dnia 29 kwietnia 2021 r., wydanym w sprawie C-19/20 z art. 6 dyrektywy 93/13 nie wynika, że stwierdzenie nieuczciwego charakteru pierwotnego warunku umownego miałoby co do zasady skutek w postaci unieważnienia umowy, jeśli zmiana tego warunku pozwala na przywrócenie równowagi między obowiązkami i prawami tych stron wynikającymi z umowy i na usunięcie wady obciążającej ten warunek.

Dlatego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 398⁹ § 1 i 2 k.p.c., o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, a o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanym z urzędu na podstawie § 16 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 8 pkt 8 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.