I CSK 232/15

Sygn. akt I CSK 232/15

POSTANOWIENIE

Dnia 8 stycznia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Karol Weitz

w sprawie z powództwa J. O.
‎przeciwko T. G.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 stycznia 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt VI ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1800 zł
‎ (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów
‎ postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 września 2014 r. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, upatrując go w pytaniu o rozkład ciężaru dowodu w zakresie faktu zawarcia umowy w razie przedstawienia przez jedną ze stron określonych rodzajów dokumentów („niejednoznacznych potwierdzeń dokonania przelewów” i umowy, której prawdziwość była kwestionowana przez drugą stronę i przez Sąd pierwszej instancji), przy jednoczesnym braku przeprowadzeniu dowodu z zeznań świadka i przesłuchania stron.

Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Problem sformułowany przez skarżącego nie odpowiada tej przesłance. Sprowadza się on w istocie rzeczy do pytania o znaczenie, jaką na gruncie konkretnej sprawy przypisać należy określonym dowodom. Kwestia ta odnosi się więc do sposobu dokonania ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego wyroku, a tym samym nie może stanowić przedmiotu rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym (art. 398¹³ § 2 k.p.c.). Z tego powodu problem wskazany przez skarżącego z góry nie mógłby zostać wyjaśniony przez Sąd Najwyższy - a tym samym, nie stanowi on istotnego zagadnienia prawnego (art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c.), które uzasadniałoby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

a.s