I CSK 2276/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek
27 lutego 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 lutego 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa […] spółki akcyjnej w W.
przeciwko T. Z. i T. Z.1
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej T. Z. i T. Z.1
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z 15 grudnia 2022 r., I ACa 956/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
i zasądza od pozwanych na rzecz powódki tytułem zwrotu
kosztów postępowania kasacyjnego 2700,00 (dwa tysiące
siedemset) zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za
opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po
upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanym odpisu
postanowienia do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 2276/23
2
Skarżący wnieśli o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazując, że jest ona
oczywiście uzasadniona.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki
oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża
się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga
jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci
naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości
widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob.
m.in. postanowienie SN z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem
sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie
jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa
materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało
wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie SN z 6
listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).
W ocenie skarżących, skarga jest oczywiście uzasadniona z uwagi na
naruszenie przepisów prawa wskazanych w ramach podstaw skargi, Należy
przypomnieć, że wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem
jest odrębną konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej i nie jest
rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na
uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń (zob. postanowienie SN z 22 kwietnia
2015 r., IV CSK 613/14, nie publ.). Rolą Sądu Najwyższego nie jest domyślanie się
lub poszukiwanie okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania (zob. postanowienia SN z 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08 i z 14 grudnia
2004 r., II CZ 142/04 - nie publ.).
Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie podlegają
analizie na etapie przedsądu, natomiast przytoczone podstawy kasacyjne i ich
uzasadnienie oceniane są dopiero po przyjęciu skargi do rozpoznania, w trakcie jej
merytorycznego rozpoznawania; oba te elementy muszą być przez skarżącego
wyodrębnione, oddzielnie przedstawione i uzasadnione, a dla spełnienia wymogu z
art. 3984 § 2 k.p.c. nie wystarczy odwołanie się do podstaw kasacyjnych i ich
uzasadnienia, ponieważ mimo że argumenty mogą być podobne, to Sąd Najwyższy
I CSK 2276/23
3
w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające
przyjęcie jej do rozpoznania, nie analizują podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia
(zob. postanowienie SN z 8 lipca 2014 r., I UK 65/14, nie publ.).
Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
nie przekonuje o jej oczywistej zasadności. Okoliczności wskazane przez
skarżących nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia. Brak jest
jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do
oczywistego naruszenia prawa. Należy w szczególności zauważyć, że wniosek
skarżących sprowadza się – mimo powołania przepisów prawa materialnego – do
niedopuszczalnej w postępowaniu kasacyjnym polemiki z ustaleniami faktycznymi;
argumenty te mają na celu podważenie ustaleń co do istnienia zadłużenia
pozwanych i wartości kredytu pozostałego do spłaty. Ustawodawca wyraźnie
zastrzegł w art. 39813 § 2 k.p.c., iż w postępowaniu kasacyjnym nie jest
dopuszczalne powołanie nowych faktów i dowodów. Sąd Najwyższy jest związany
ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia;
ponadto podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia
faktów lub oceny dowodów – art. 3983 § 3 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, nie można przyjąć, że powołana przez
skarżących przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w
sposób właściwy wykazana.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
(A.T.)
[a.ł]
