I CSK 225/16

Sygn. akt I CSK 225/16

POSTANOWIENIE

Dnia 5 grudnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc

w sprawie z powództwa Z. D.
‎przeciwko Miastu W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt I ACa (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 398⁴ k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 398⁴ § 2 k.p.c.).

Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy  kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez  skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. Dla  skutecznego  powołania w skardze przesłanki określonej w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne   jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy  jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia lub też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę.

Argumentacja powoda powołana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła omawiana przesłanka. W uzasadnieniu wniosku skarżący nie przytoczył argumentów jurydycznych świadczących o takich okolicznościach ograniczając się do twierdzenia o naruszeniu art. 382 k.p.c. wskutek pominięcia okoliczności związanych z przyznaniem przez pozwanego inwestora faktu braku zapłaty powodowi przez wykonawcę dochodzonej kwoty. Wskazanie na pominięcie części materiału dowodowego wymaga podania jakie konkretnie dowody zostały pominięte i jakie jest ich znaczenie dla rozstrzygnięcia w aspekcie przepisów prawa materialnego. Dla wykazania oczywistej zasadności skargi nie jest zatem wystarczające ogólne powołanie się na „lekturę” uzasadnienia Sądu drugiej instancji i pisma procesowe składane w toku postępowania oraz ogólne odwołanie się do treści skargi kasacyjnej. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z  uzasadnieniem jest odrębną konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej (art. 398⁴ § 2 k.p.c.) i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń. Mając na uwadze uzasadnienie wniosku o przyjęcie do rozpoznania skargi, brak podstaw do stwierdzenia, że zarzucane uchybienie miało kwalifikowany charakter, nie podlega różnym ocenom, a w konsekwencji, iż prima facie zachodzi oczywistość zasadności skargi kasacyjnej.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

jw