Sąd Najwyższy

I CSK 225/13

postanowienie SN z dnia 2014-01-15

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 225/13
Data orzeczenia2014-01-15
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Tadeusz Wiśniewski, SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący), SSN Tadeusz Wiśniewski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 225/13

POSTANOWIENIE

Dnia 15 stycznia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa M. W.
‎
przeciwko A. M.
‎
o ochronę dóbr osobistych,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2014 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt VI ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
‎
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 780 (siedemset osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o występowanie w sprawie kilkunastu skumulowanych zagadnień prawnych.

Wniosku skarżącego nie sposób jednak podzielić. Nie można zaprzeczyć, że skarżący sformułował wiele zagadnień prawnych, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Większość z nich
‎
nie spełnia jednak wymagań, które uzasadniałyby uznanie ich za rzeczywiście istotne. Z jednej strony są to zagadnienia sformułowane w sposób niezwykle ogólny, stanowiące wręcz abstrakcyjne pytania całkowicie oderwane od ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie (zagadnienia nr 2, 3, 5, 6, 7, 8, 11, 12). Pozostałe nie mogą być uznane za zagadnienie prawne, gdyż sprowadzają się do prezentacji własnych subiektywnych wątpliwości skarżącego na tle hipotetycznego stanu faktycznego (por. zagadnienia nr 1, 4, 9 i 10).

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

aw

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie