I CSK 223/13

Sygn. akt I CSK 223/13

POSTANOWIENIE

Dnia 15 stycznia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa D. B.
‎przeciwko P. […] Spółce z o.o. w W.
‎o ochronę dóbr osobistych, o zapłatę i ustalenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 5 kwietnia 2012 r., sygn. akt VI ACa […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) przyznaje r.pr. E. D. od Skarbu Państwa
‎ (Sąd Apelacyjny w […]) kwotę 5670 (pięć tysięcy
‎ sześćset siedemdziesiąt) zł powiększoną o należny
‎ podatek od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy
‎ prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu
‎ kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek w związku z oczywistą zasadnością skargi. Wniosku skarżącego nie sposób jednak podzielić. Jedyne zastrzeżenia, które kieruje pod adresem rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji dotyczą naruszenia art. 378 i 382 k.p.c. przez nierozpoznanie wszystkich jego zarzutów apelacyjnych podniesionych w środku odwoławczym. Uzasadnienie skargi nie precyzuje jednak w żadnym stopniu, do jakich zarzutów apelacyjnych Sąd drugiej instancji rzekomo się nie odniósł. Wręcz przeciwnie, analiza treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] wskazuje, że  bardzo szczegółowo przeanalizował on wszystkie zarzuty skarżącego, w  większości ich nie podzielając. Nie można więc uznać, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c. a contrario).

Pełnomocnikowi powoda Sąd Najwyższy przyznał wynagrodzenie zgodnie z  § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 7 i § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w zw. z § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z  urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

aw

es