I CSK 2203/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek
20 lutego 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 20 lutego 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Skarbu Państwa – […]
przeciwko M. M. (poprzednio M.1)
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa – […]
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z 14 grudnia 2022 r., I ACa 757/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i
zasądza od powoda na rzecz pozwanej tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego 5 400,00 (pięć tysięcy czterysta) zł z
odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w
spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia
od dnia doręczenia powodowi odpisu postanowienia do dnia
zapłaty.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 2203/23
2
Skarżący wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania podnosząc, że w
niniejszej sprawie występuje istotne zagadnienie prawne.
Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1
k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle
konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że
jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności. Problem ten musi mieć
charakter uniwersalny, co oznacza, że jego rozwiązanie powinno służyć
rozstrzyganiu innych, podobnych spraw. Chodzi przy tym o problem, którego
wyjaśnienie jest konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostający w
związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez
sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.) i także w
związku z podstawą prawną zaskarżonego wyroku (zob. postanowienia SN: z 21
maja 2013 r., IV CSK 53/13 i z 3 lutego 2012 r., I UK 271/11 - nie publ.). Konieczne
jest przytoczenie argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen.
Skarżący powinien nie tylko wskazać przepis prawa (materialnego lub
procesowego), którego dotyczy zagadnienie, ale także przedstawić pogłębioną
argumentację prawną w celu wykazania, że zagadnienie jest istotne, a jego
rozstrzygnięcie ma znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia w jego sprawie
(zob. m.in. postanowienia SN: z 23 sierpnia 2007 r., I UK 134/07 i z 9 lutego 2011
r., III SK 41/10 - nie publ.).
Problem prawny sformułowany przez skarżącego wymagałby rozstrzygnięcia
tego, czy realizację określonej w art. 527 § 1 i 2 k.c. przesłanki pokrzywdzenia
wierzyciela w wyniku dokonania czynności prawnej przez dłużnika wyłącza
ustalenie, że występujący z powództwem pauliańskim wierzyciel może uzyskać
zaspokojenie jego wierzytelności przez skierowanie egzekucji do majątku innych
osób niż dłużnik, a odpowiadających wraz z dłużnikiem.
Treść przywołanego problemu prawnego jak i jego uzasadnienie nie
dostarczają uzasadnionych podstaw do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania został oparty na niezgodnym ze stanem faktycznym założeniu, iż
niewypłacalność dłużnika w ogóle wystąpiła. Jak ustalił Sąd drugiej instancji,
I CSK 2203/23
3
majątek dłużnika, z którego można było wyegzekwować wierzytelność istniał, skoro
możliwa była egzekucja z wierzytelności dłużnika jako jego prawa majątkowego.
Problem prawny sformułowany przez skarżącego nie budzi zastrzeżeń, gdyż nie
ma wątpliwości, że niewypłacalność dotyczy majątku tego dłużnika (zob. wyroki SN
z 14 marca 2019 r., IV CSK 182/18, nie publ.; z 15 lutego 2007 r., II CSK 452/06,
OSNC-ZD A/2008, poz. 20 i z 24 stycznia 2000 r., III CKN 554/98, nie publ.).
Mając powyższe na uwadze, nie można przyjąć, że powołana przez
skarżącego przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w
sposób właściwy wykazana.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
(A.T.)
[a.ł]
