I CSK 2180/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek
20 lutego 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 20 lutego 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Bank spółki akcyjnej w W.
przeciwko D. T.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej D. T.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 16 lutego 2023 r., I ACa 846/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarżący wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazując, że jest ona
oczywiście uzasadniona.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki
oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża
się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga
I CSK 2180/23
2
jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci
naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości
widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob.
m.in. postanowienie SN z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem
sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie
jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa
materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało
wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie SN z 6
listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).
W ocenie skarżącego, skarga jest oczywiście uzasadniona z uwagi na
naruszenie art. 75c ust. 2 ustawy Prawo bankowe poprzez jego błędną wykładnię,
przez uznanie za skuteczne dokonanego wypowiedzenia umowy pomimo braku
poinformowania kredytobiorcy o możliwości złożenia w terminie 14 dni roboczych
od dnia otrzymania wezwania wniosku o restrukturyzację zadłużenia.
Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
nie przekonuje o jej oczywistej zasadności. Okoliczności wskazane przez
skarżącego nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia. Sąd
Najwyższy nie dopatrzył się rażącego naruszenia prawa, widocznego prima facie.
Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do
oczywistego naruszenia prawa. Należy w szczególności zauważyć, że wniosek
skarżącego został oparty na błędnym założeniu, niespójnym ze stanem faktycznym,
z którego wynika, co także ustalił Sąd drugiej instancji, że bank poinformował
kredytobiorcę o możliwości restrukturyzacji zadłużenia (k. 89 i nast.; zob. również
wyrok SN z 18 czerwca 2021 r., IV CSKP 92/21, OSNC 2022, nr 1, poz. 9 i
postanowienia SN: z 19 sierpnia 2022 r., I CSK 2692/22 oraz z 30 stycznia 2024 r.,
I CSK 312/23 - nie publ.).
Mając powyższe na uwadze, nie można przyjąć, że powołana przez
skarżącego przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w
sposób właściwy wykazana.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
(A.T.)
I CSK 2180/23
3
[r.g.]
