I CSK 2154/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Ewa Stefańska
15 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa K.K. i K.S.
przeciwko Syndykowi masy upadłości W. spółki akcyjnej w O., Skarbowi Państwa -
Sądowi Okręgowemu w S.
z udziałem interwenienta ubocznego C.B.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej C.B.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z 11 grudnia 2023 r., I AGa 48/20,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
[A.G.]
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 11 grudnia 2023 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku, po
rozpoznaniu sprawy z powództwa K.K. i K.S. przeciwko Syndykowi masy upadłości
W. S.A. w O. oraz Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu
w S. o zapłatę i z powództwa wzajemnego Syndyka masy upadłości W. S.A. w O.
przeciwko K.K. i K.S., z udziałem interwenienta ubocznego po stronie powoda
wzajemnego C.B., o zapłatę, na skutek apelacji powodów oraz pozwanego
Syndyka masy upadłości W. S.A. w O. od wyroku Sądu Okręgowego
w Olsztynie z 9 stycznia 2020 r., w zakresie powództwa głównego oznaczył
zaskarżony wyrok jako częściowy oraz oddalił apelację powodów głównych
I CSK 2154/24
2
(pkt I.1); orzekł o kosztach postępowania (pkt I.2-3); a w zakresie powództwa
wzajemnego - zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że: oddalił powództwo
(pkt II.a) i orzekł o kosztach postępowania (pkt II.b c).
Interwenient uboczny C.B. wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok
Sądu Apelacyjnego w pkt II ppkt a w części, tj. w kwocie 50 000 zł, wnosząc o jego
uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej
merytorycznego rozpoznania.
Zgodnie z treścią art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi
nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności
uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne
i ich uzasadnienie.
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu
postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany
na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości
orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu
prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub
oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń
umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji
skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona
w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi
kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony –
co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych
w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi
kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
I CSK 2154/24
3
Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
skarżący wskazał na oczywistą zasadność skargi.
Bliższa analiza skargi kasacyjnej nie wykazała wystąpienia wskazanej
przyczyny kasacyjnej. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej
wymaga wykazania - przez przytoczenie jurydycznych argumentów - że zaskarżone
orzeczenie jest wadliwe w sposób elementarny i widoczny już na pierwszy rzut oka
(zob. m.in. postanowienia SN z 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001,
nr 3, poz. 52, z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr 10, poz. 156
i z 15 czerwca 2018 r., III CSK 38/18). Tymczasem w okolicznościach sprawy
wywód skarżącego sprowadzał się do polemiki z ustaleniami faktycznymi Sądu
Apelacyjnego i przyjętą przez niego oceną dowodów, co nie może odnieść skutku
w postępowaniu kasacyjnym, ze względu na treść art. 3983 § 3 w zw.
z art. 39813 § 2 in fine k.p.c.
Z przytoczonych względów, orzeczono jak wyżej.
ag
[a.ł]