I CSK 212/15

Sygn. akt I CSK 212/15

POSTANOWIENIE

Dnia 16 grudnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa W. M. i M. S.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuratorowi Generalnemu
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powodów
‎od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACz 623/13,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

przyznaje radcy prawnemu P.S.
‎ od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Warszawie kwotę
‎ 3.600 zł (trzy tysiące sześćset) powiększoną o należny
‎ podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy
‎ prawnej udzielonej powodom z urzędu w postępowaniu
‎ kasacyjnym;

nie obciąża skarżących kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2013 r. oddalił zażalenia powodów na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie odrzucające ich pozew przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuratorowi Generalnemu o nakazanie Prokuratorowi Generalnemu: wszczęcia postępowania karnego oraz podjęcia wszelkich czynności faktycznych i prawnych w celu wyeliminowania z obrotu prawnego deliktu w postaci prawnie nieistniejącego orzeczenia o rzekomym zasiedzeniu udziału we wskazanej nieruchomości.

Powodowie wnieśli skargą kasacyjną, w której żądali uchylenia postanowienia Sądu Apelacyjnego i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazali, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, oraz że skarga jest oczywiście uzasadniona.

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłankach opisanych w art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia tego wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występują wskazane przesłanki, tj. istotne zagadnienie prawne, oraz że  skarga jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).