POSTANOWIENIE

20 września 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Mariusz Załucki

na posiedzeniu niejawnym 20 września 2024 r. w Warszawie
‎w sprawie z powództwa B. L.
‎przeciwko B. spółce akcyjnej w W.
‎o zapłatę,
‎na skutek skargi kasacyjnej B. L.
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z 6 października 2023 r., VII AGa 311/23,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Powód B. L. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 6 października 2023 r., wydanego w sprawie przeciwko B. S.A. z siedzibą w W. o zapłatę.

Skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie następującego zagadnienia prawnego:

Czy wierzytelność nabyta w postępowaniu upadłościowym pozostaje w oderwaniu od prawa własności upadłego?

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zagadnienie prawne powinno zostać sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń, a jednocześnie powinno być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (zob. m.in. postanowienia SN z 11 stycznia 2024 r., I CSK 6184/22; z 13 grudnia 2023 r., I CSK 5954/22;
‎z 25 października 2023 r., III USK 286/22).

Zagadnienie postawione w niniejszej sprawie nie zostało sformułowane w oparciu o ustalony w niej stan faktyczny i prawny. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący kwestionuje zasadność dokonania potrącenia, powołując się na normy prawne odnoszące się do potrąceń dokonywanych w postępowaniu upadłościowym. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika jednak, że do potrącenia doszło poza tym postępowaniem. Natomiast podejmowanie polemiki z ustaleniami faktycznymi poczynionymi w sprawie na etapie postępowania kasacyjnego jest już niemożliwe ze względu na treść art. 398³ § 3 oraz art. 398¹³ § 2 k.p.c.

Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁹ § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego nie rozstrzygał zaś ze względu na przekroczenie ustawowego dwutygodniowego terminu na wniesienie odpowiedzi zawierającej wniosek o ich zasądzenie
‎(art. 398⁷ § 1 k.p.c.).

[SOP]

[ał]

‎