I CSK 200/19

Sygn. akt I CSK 200/19

POSTANOWIENIE

Dnia 31 października 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa J.S. i B.S.
‎przeciwko Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 października 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powodów

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt V ACa (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od powodów na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa
‎ tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów
‎ postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opierają wniosek o przyjęcie na występowaniu zagadnienia prawnego, które zdaniem skarżących sprowadza się do oceny charakteru prawnego umowy zawartej w 2013 r. przez strony procesu.

Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Skarga powodów, mimo że oparta na występowaniu zagadnienia prawnego wcale go nie zawiera. Nie można uznać, że sama polemika ze stanowiskiem sądów meriti, wedle których zawarta między stronami umowa ma cechy umowy przedwstępnej uzasadniała pogląd o występowaniu w sprawie zagadnienia prawnego. Zagadnienie prawne powinno bowiem mieć charakter ogólny i powinno być jednoznacznie sformułowane, czego w przypadku wniesionej skargi kasacyjnej zabrakło. Stanowisko skarżących ogranicza się zaś tylko do zanegowania tej kwalifikacji prawnej i postawienia tezy, że umowa zawarta przez strony ma cechy innej umowy nienazwanej o charakterze zobowiązującym. Jest to jednak zbyt mało aby uzasadnić pogląd o występowaniu zagadnienia prawnego.

Trzeba także wskazać, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało oparte na stwierdzeniu, że powodowie nie wykazali, iż doszło do powstania po ich stronie szkody, gdyż ostatecznie nabyli nieruchomości, których dotyczyła umowa z 2013 r., zaś wyższa cena sprzedaży wynikała ze zmiany przeznaczenia działek wchodzących w ich skład. Skarżący w ramach podstaw kasacyjnych nie odnieśli się do tych wiążących w postępowaniu kasacyjnym ustaleń faktycznych powołując jedynie zarzuty naruszenia prawa materialnego.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

as]

aj