I CSK 193/13

Sygn. akt I CSK 193/13

POSTANOWIENIE

Dnia 17 grudnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa Towarzystwa […] z siedzibą w W.
‎przeciwko Fundacji […] z siedzibą w J.
‎o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 grudnia 2013 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn. akt IV Ca […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

2. oddala wniosek strony pozwanej o zasądzenie zwrotu
‎ kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z brzmieniem art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:

- w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne

- istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów

- zachodzi nieważność postępowania

- skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.

Skarga kasacyjna strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w W. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z  powołaniem się na potrzebę wykładni przepisów. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.

Powoływanie się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, wymaga nie tylko wskazania tych przepisów, ale także wskazania, na czym polegają poważne wątpliwości związane z ich stosowaniem wraz z podaniem przyczyn tych wątpliwości. Konieczne jest wskazanie argumentów natury jurydycznej, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych. Ponadto ze względu na publiczne cele jakie ma do spełnienia rozpoznanie przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej, skarżący powinien także wykazać celowość dokonania wykładni przepisu przez Sąd Najwyższy ze względu na potrzeby praktyki sądowej (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z  dnia 14 grudnia 2012 r., III SK 29/12, niepublikowane). Nie jest zatem wystarczające powołanie się na treść określonego przepisu i postawienie Sądowi Najwyższemu pytania o sposób jego wykładni.
‎Takie sformułowanie uzasadnienia podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na uznanie, że  przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określona w art. 398⁹ § 1 została spełniona.

Z tych względów orzeczono jak w treści postanowienia (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

aw

jw