I CSK 1857/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
18 września 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 18 września 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa R.M. i E.M.
przeciwko S. spółce akcyjnej w W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej S. spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 18 grudnia 2023 r., I ACa 2637/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od S. spółki akcyjnej w W. na rzecz R.M. i E.M.
kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych z odsetkami
w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu
świadczenia pieniężnego, za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia orzeczenia zobowiązanemu od dnia zapłaty, tytułem
zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
[J.T.]
I CSK 1857/24
2
UZASADNIENIE
Pozwany S. S.A. w W. (dalej: bank) wniósł skargę kasacyjną od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Łodzi, którym uwzględniono apelację powodów R.M. i E.M.
od wyroku Sadu pierwszej instancji wydanego w sprawie o zapłatę.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania bank wskazał
sześć przyczyn kasacyjnych w rozumieniu art. 3989 § 1 k.p.c. Pięć z nich dotyczyło
występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1
pkt 1 k.p.c.), a jedna – potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie
(art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.). Natura obu wspomnianych przyczyn kasacyjnych była
już przedmiotem bardzo licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego i została
szczegółowo omówiona m.in. w postanowieniu SN z 30 grudnia 2024 r.,
I CSK 3562/23, wydanym w sprawie z udziałem pozwanego.
Żadna z przyczyn kasacyjnych wskazanych przez bank nie występuje
w sprawie. Choć sygnalizowane na s. 5-6 i opisane szerzej w dalszej części skargi
kwestie dotyczące problematyki kredytów powiązanych z kursem waluty obcej są
obiektywnie istotne, a dawniej rzeczywiście budziły poważne wątpliwości, to
obecnie należy uznać je za wyjaśnione – w kierunku odmiennym od oczekiwanego
przez pozwanego – dzięki uchwale Sądu Najwyższego – Izby Cywilnej –
z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22. Wobec braku podstaw do podjęcia działań
unormowanych w art. 88 § 1 u.s.n., przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy Sąd
Najwyższy pozostaje przy tym, na mocy art. 87 § 1 u.s.n., związany stanowiskiem
wyrażonym w sentencji tego orzeczenia. We wspomnianej uchwale szeroko
umotywowano zajęte w niej stanowiska; powtarzanie obecnie tej argumentacji nie
jest zatem celowe.
Uzupełniająco należy dodać, że przyczyna oznaczona numerem pierwszym
pozornie dotyczy kwestii nieobjętej zakresem ww. uchwały, to jest tego, które
postanowienia charakterystyczne dla umów kredytu indeksowanego do waluty
I CSK 1857/24
3
obcej są abuzywne; bank wyróżnił przy tym klauzulę kursową oraz klauzulę ryzyka
walutowego. Rzecz jednak w tym, że w świetle wspomnianej uchwały rozróżnienie
takie, nawet jeżeli in abstracto uznać je za zasadne także w przypadku spornej
obecnie umowy, nie ma znaczenia. Stan niezwiązania stron umową powoduje
bowiem już sama tylko abuzywność klauzuli kursowej.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy uznał, że
z motywów skargi nie wynika, by zachodziły określone w art. 3989 § 1 k.p.c.
przyczyny kasacyjne, co uzasadniało odmowę przyjęcia tej skargi do rozpoznania.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z zasadą
odpowiedzialności za wynik sprawy, ich wysokość ustalając na podstawie § 2 pkt 7
w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono, jak
w sentencji postanowienia.
Beata Janiszewska
[J.T.]
[a.ł]
