I CSK 181/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek
11 czerwca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 11 czerwca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A.K.
przeciwko […]
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej A.K.
od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie
z 5 czerwca 2024 r., VI Ca 237/24,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
i przyznaje adwokat K.B. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego
w Częstochowie kwotę 4050,00 (cztery tysiące pięćdziesiąt) zł,
powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z
urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
(G.N.-J.)
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 181/25
2
Skarżący wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o pierwszą,
drugą i czwartą z wymienionych przesłanek.
Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1
k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle
konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że
jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności. Problem ten musi mieć
charakter uniwersalny, co oznacza, że jego rozwiązanie powinno służyć
rozstrzyganiu innych, podobnych spraw. Chodzi przy tym o problem, którego
wyjaśnienie jest konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostający w
związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez
sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.) i także w
związku z podstawą prawną zaskarżonego wyroku (zob. postanowienia SN: z 21
maja 2013 r., IV CSK 53/13, z 3 lutego 2012 r., I UK 271/11, nie publ.). Konieczne
jest przytoczenie argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen.
Skarżący powinien nie tylko wskazać przepis prawa (materialnego lub
procesowego), którego dotyczy zagadnienie, ale także przedstawić pogłębioną
argumentację prawną w celu wykazania, że zagadnienie jest istotne, a jego
rozstrzygnięcie ma znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia w jego sprawie
(zob. m.in. postanowienia SN: z 23 sierpnia 2007 r., I UK 134/07, z 9 lutego 2011 r.,
III SK 41/10, nie publ.).
Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis
prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo
niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności
w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych,
które należy przytoczyć (zob. postanowienia SN: z 13 czerwca 2008 r., III CSK
104/08, z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, nie publ.).
Zgodnie zaś z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do
przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w
czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że
I CSK 181/25
3
istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej
postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego
oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy
prawniczej (zob. m.in. postanowienie SN z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie
publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania nie jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego
przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to
spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie
SN z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).
Skarżący sformułował dwa pytania mające - jego zdaniem - przedstawiać
istotne zagadnienia prawne, istotne również w z punktu widzenia potrzeby
wykładni przepisów prawa, a dotyczące art. 9 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o
zmianie ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, ustawy o
emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy o
świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1302). W uzasadnieniu wniosku
powołał się w tym samym zakresie na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie przyczyn kasacyjnych zostało jednak przedstawione w sposób
nader lakoniczny, nie poparty stosownym wywodem prawnym wykazującym ich
wystąpienie. Powołana przesłanka oczywistej zasadności skargi pozostaje w
sprzeczności z twierdzeniami o potrzebie wykładni wskazanych przepisów oraz
wystąpieniu zagadnień prawnych mających nasuwać się na ich tle. Za
niewystarczające należało uznać przy tym ogólne dywagacje skarżącego co do art.
27 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów,
dotyczącego ściągania należności od dłużnika alimentacyjnego i procedowania w
tym zakresie.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
(A.T.)
[a.ł]
I CSK 181/25
4
