I CSK 181/14

Sygn. akt I CSK 181/14

POSTANOWIENIE

Dnia 27 listopada 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa Z. B.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Apelacyjnego w […]
‎o zadośćuczynienie i rentę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt I ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii
‎ Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3600 (trzy tysiące
‎ sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania
‎ kasacyjnego;

3. przyznaje radcy prawnemu P. T. od Skarbu
‎ Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 5400
‎ (pięć tysięcy czterysta) złotych powiększoną o 23 %
‎ podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie
‎ powodowi z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej
‎ w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie do uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołano się na jej oczywistą zasadność oraz na występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. Skarga nie jest oczywiście uzasadniona - brak zresztą nawet pogłębionego wywodu w skardze, który miałby tego dowodzić. Istotne zagadnienie prawne jest sformułowane niejasno. Sprowadza się ono do tego, czy dopuszczalne jest zasądzenie zadośćuczynienia w związku z wyrządzeniem szkody przez wydanie prawomocnego orzeczenia sądowego na zasadach słuszności, a nie właściwych dla zasądzenia odszkodowania w razie szkody wyrządzonej prawomocnym orzeczeniem. Tak postawione zagadnienie prawne nie uzasadnia przyjęcia tej skargi do rozpoznania, ponieważ jego rozstrzygnięcie nie ma znaczenia dla rozpoznania tej sprawy. Po pierwsze, powód dochodził zasądzenia zadośćuczynienia w związku z naruszeniem dóbr osobistych i renty, a do tego jest inna normatywna podstawa prawna niż do zasądzenia odszkodowania za szkodę wydaną przez niezgodne z prawem prawomocne orzeczenie - nie ma tu podstaw dla zasady słuszności. Po drugie, w tej sprawie powodowi nie została w ogóle wyrządzona szkoda przez wydanie orzeczenia - nie ma znaczenia, czy orzeczenie wydano zgodnie z prawem, czy bezprawnie, bo w ogóle nie ma szkody.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

aw