I CSK 176/15

Sygn. akt I CSK 176/15

POSTANOWIENIE

Dnia 26 listopada 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z powództwa R. S. , B. S.
‎i K. D.
‎przeciwko Wyższej Szkole [...] z siedzibą w W.
‎o stwierdzenie nieważności czynności prawnej, ewentualnie ustalenie nieistnienia czynności prawnej,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 listopada 2015 r.,
‎na skutek skarg kasacyjnych powodów

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt I ACa 233/14,

‎

odmawia przyjęcia do rozpoznania obu skarg kasacyjnych.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i  uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Powodowie R. S. i B. S. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparli na przesłance wskazanej w art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że  w  sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Przedstawione w skardze kasacyjnej zagadnienie prawne tylko wtedy byłoby istotne, gdyby odrzucić ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Apelacyjny i ich ocenę. Podobnie skargę można  uznać za oczywiście zasadną tylko gdyby odrzucić ustalenia Sądu Apelacyjnego i  ich ocenę. W skardze kasacyjnej, zgodnie z art. 398³ § 3 k.p.c., jest to zaś niedopuszczalne. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

Wyrok ten zaskarżył skargą kasacyjną także powód K.D., który wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz aby skarga była oczywiście uzasadniona. Przedstawione w skardze zagadnienie prawne tylko wtedy byłoby istotne, gdyby odrzucić ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Apelacyjny i ich ocenę. Podobnie  skargę można uznać za oczywiście zasadną tylko gdyby odrzucić ustalenia Sądu Apelacyjnego i ich ocenę. W skardze kasacyjnej, zgodnie z art. 398³ § 3 k.p.c., jest to zaś niedopuszczalne. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).