I CSK 1628/22

Sygn. akt I CSK 1628/22

POSTANOWIENIE

Dnia 17 lutego 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marcin Łochowski

w sprawie z powództwa J. K.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej
‎o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lutego 2022 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 28 maja 2021 r., sygn. akt I ACa […],

1.odrzuca skargę kasacyjną;

2.zasądza od J. K. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt złotych) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z 28 maja 2021 r., zaskarżając ten wyrok w części, w jakiej Sąd ten zmienił wyrok Sądu Okręgowego z 5 grudnia 2018 r. i oddalił roszczenie o nakazanie (pkt I) oraz odrzucił apelację powoda (pkt III), wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i  ddalenie apelacji pozwanego co do pkt 1 wyroku Sądu Okręgowego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

Postanowieniem z 29 października 2021 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda w zakresie, w jakim dotyczyła ona pkt III wyroku Sądu Okręgowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 398⁴ § 1 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. wskazanie czy orzeczenie, od którego jest wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Bezwzględnym wymogiem jest, aby zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, przy czym brak tej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 października 2007 r., V CSK 309/07; z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12; z 10 kwietnia 2013 r., III CSK 64/13; z 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13; z 24 sierpnia 2016 r., V CSK 112/16).

Skarżący nie sprecyzował w wymagany sposób zakresu żądanego uchylenia wyroku Sądu Apelacyjnego, a w istocie w ogóle nie określił zakresu, w jakim miałoby zostać uchylone to orzeczenie (k. 16 skargi kasacyjnej – pkt a). W szczególności wniosek o „uchylenie zaskarżonego orzeczenia” nie powinien być ani utożsamiany z żądaniem uchylenia orzeczenia w całości, ani uzupełniany założeniem sądu, że zakres żądanego uchylenia odpowiada wskazanemu przez stronę zakresowi zaskarżenia orzeczenia skargą kasacyjną. Tym bardziej, że w pierwszym przypadku istniałaby wyraźna i oczywista sprzeczność między zakresem zaskarżenia a wnioskiem. Określenie zakresu zaskarżenia oraz wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia stanowi bowiem przedmiot odrębnych wymogów formalnych skargi kasacyjnej, co oznacza, że strona powinna w obu tych kwestiach odrębnie sformułować własne stanowisko (postanowienie Sądu Najwyższego z 15 września 2020 r., V CSK 116/20). Jeżeli zatem skargą została zaskarżona jedynie część orzeczenia Sądu II instancji, a w skardze w ogóle nie został określony zakres żądanego uchylenia tego orzeczenia, to skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c.

Zakres, w jakim zaskarżony wyrok miałby zostać uchylony jest natomiast określony we wniosku ewentualnym. Jednak zakres ten („uchylenie wyroku ... w całości” – k. 16 skargi) nie przystaje do zakresu zaskarżenia obejmującego tylko punkty I i III zaskarżonego wyroku. Ze względu na rozbieżność pomiędzy zakresem zaskarżenia wyroku – w oznaczonej w skardze części, a żądaniem jego uchylenia w całości, nie ma korelacji między zakresem zaskarżenia a zakresem wniosku kasacyjnego. Jest to nieusuwalny brak konstrukcyjny skargi kasacyjnej.

Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c. oraz zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. oraz § 8 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 265) obciążył powoda kosztami postępowania kasacyjnego.