I CSK 1613/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
30 czerwca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 30 czerwca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku I.B.
z udziałem E.G.
o wpis do księgi wieczystej,
na skutek skargi kasacyjnej I.B.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniu
z 10 stycznia 2024 r., VIII Ca 883/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. koszty postępowania kasacyjnego uczestnicy
postępowania ponoszą we własnym zakresie.
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:
– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,
– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
– zachodzi nieważność postępowania,
– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 1613/24
2
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego
rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej
doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi
swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej
wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna wnioskodawczyni od postanowienie Sądu Okręgowego w
Toruniu z dnia 10 stycznia 2024 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z
powołaniem się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.
Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia
prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącą podstawa
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także podstaw
by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.
Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania nie znajduje dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji
przytoczonej w tym zakresie przez skarżącą. Powoływanie się przez skarżącego na
występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymaga odpowiedniego
sformułowania tego zagadnienia, wskazania przepisów prawa, na których tle
zagadnienie się wyłoniło oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej
uzasadniającej możliwość rozbieżnych ocen prawnych oraz istotności tego
zagadnienia. Rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego o znaczeniu uniwersalnym,
musi mieć jednocześnie także znaczenia dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy, w
której zagadnienie powstało.
Argumentacja prawna powołana przez skarżącą w uzasadnieniu wniosku o
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz przedmiot przedstawionego
zagadnienia prawnego dotyczącego kwestii czy „w sprawie występuje konieczność
rozważenia istotnego zagadnienia prawnego, tj. że istnieje konieczność
rozpatrzenia naruszenia przepisów prawa materialnego., tj. art. 43 ust. 1 ustawy z
dnia 27 października 1997 o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach
dla rolników i ich rodzin (Dz. U. Nr 32, poz. 140) w z.w. z art. 33 k.r.o.” nie pozwala
zaś przyjąć aby zagadnienie to mogło – z punktu widzenia okoliczności
I CSK 1613/24
3
rozstrzyganej sprawy- być uznane za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art.
398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art.
520 § 1 w zw. z art. 13 § 2, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
(M.M.)
[SOP]