I CSK 1602/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Pawłyszcze
5 grudnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 5 grudnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa syndyka masy upadłości F. S.A. w B.
przeciwko Z. w J. i Gminie Żyraków
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej syndyka masy upadłości F. S.A. w B.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 11 października 2023 r., I ACa
109/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od syndyka masy upadłości F. S.A. w B. na rzecz Z.
w J. i Gminy Żyraków 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł kosztów
postępowania kasacyjnego.
(G.G.)
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 29 grudnia 2020 r., I C 470/11, Sąd Okręgowy w Rzeszowie
zasądził solidarnie od pozwanego inwestora (związku gmin) oraz współfinansującej
roboty budowlane gminy na rzecz powodowego wykonawcy 185 222,40 euro
i 169 678,54 zł z ustawowymi odsetkami od 21 października 2010 r. tytułem
wynagrodzenia za roboty budowlane.
Wyrokiem zaskarżonym skargą kasacyjną Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
zmienił zaskarżony wyrok i oddalił powództwo.
I CSK 1602/24
2
Sąd drugiej instancji ustalił, że pozwany związek gmin zawarł 13 lipca 2007
r. z powodem umowę na wykonanie robót budowlanych w ramach projektu
uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej w gminach związku, w części
dotyczącej pozwanej gminy.
W związku z nieprzewidywalnymi warunkami w postaci niekontrolowanego
napływu wód gruntowych do wykopu, co uniemożliwiało prowadzenie robót według
projektu, wykonawca zmuszony był zastosować inne technologie i systemy
odwadniające oraz w związku z tym na podstawie zawartych w umowie klauzul
złożył do inżyniera kontraktu wniosek o pokrycie dodatkowych kosztów. Strony
umowy powołały komisję rozjemczą, która decyzją z 3 września 2009 r. ustaliła
wysokość ceny kosztorysowej za 1m3 wykopu na 4,28 euro za roboty wykonane od
14 maja 2007 r. do 2 września 2009 r., a inspektor nadzoru zatwierdził sporządzony
przez wykonawcę obmiar wykazujący 166 918,81 m3 wykopu. Wykonawca żądał
zapłaty 413 958,66 euro, jednak inwestor (związek gmin) uznał roszczenie tylko do
228 736,25 euro i podatku VAT od tej sumy w wysokości 209.540,71 zł, przyjmując
zasadność wykonania tylko 92 232,36 m3 wykopu i zagroził, że odmówi zapłaty za
wykonane roboty nawet w części.
Sąd drugiej instancji oddalił powództwo wobec inwestora, ponieważ strony
dokonały zmiany umowy, poprzez jej aneksowanie, która doprowadziła do
rozliczenia wyższych kosztów wykonania 92 232,36 m3 wykopów tj. według ceny
4,28 euro/m3. W okresie od 14 maja do 2 września 2009 r. wykonawca wykonał
ujęte w wycenionym przedmiarze robót wykopy, z podwyższonym kosztem
ustalonym przez komisję rozjemczą na 4,28 euro/m3 Uwzględniając te zmienione
koszty wykopów, strony dokonały zmiany umowy poprzez podpisanie aneksu, w
którym rozliczyły te wykopy przyjmując, że wykonano ich 92 232,36 m3, i
zwiększając zatwierdzoną wysokość kontraktu, zgodnie warunkami szczególnymi i
ogólnymi umowy.
Sąd Apelacyjny uznał, że treść ogólnych warunków wskazuje na wiążący
charakter decyzji komisji rozjemczej z 3 września 2009 r. Rozstrzygała ona jednak
tylko spór w zakresie co do ustalenia wysokości ceny m3 wykopu wykonanego
w określonym czasie, a zatem tylko ustalenie określające cenę 4,28 euro/m3 było
I CSK 1602/24
3
wiążące. Nie prowadziło to jednak do automatycznej zmiany umówionej ceny
kontraktowej, gdyż w świetle warunków szczególnych umowy konieczne było
dokonanie pisemnej zmiany umowy. Nastąpiło to aneksem, w którym strony
dokonały rozliczenia robót, odwołując się protokołu określającego ilość tak
wycenionych wykopów na 92 232,36 m3 oraz ustaliły zmienioną wartość kontraktu.
Sąd odwoławczy stwierdził brak podstaw do zapłaty wynagrodzenia ponad sumę
wynikającą ze zmienionej umowy.
Natomiast pozwana gmina nie posiada legitymacji biernej, gdyż nie była
zobowiązana do zapłaty za wykonane zgodnie z umową roboty. Nie była stroną
umowy z 13 lipca 2007 r.
Wykonawca wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na
jej oczywistą zasadność wobec licznych błędów logicznych występujących
w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia i odzwierciedlających wadliwość analizy
stanu faktycznego i prawnego sprawy dokonanej przez Sąd drugiej instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Oparcie wniosku na przesłance oczywistej zasadności skargi kasacyjnej
wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka
(prima facie), bez konieczności pogłębionej analizy, zasadności przynajmniej
jednego zarzuty kasacyjnego. Skarżący powinien zawrzeć w skardze wyodrębniony
wywód prawny wskazujący, w czym przejawia się ,,oczywistość” naruszenia
przepisów prawa materialnego lub procesowego (zob. niepublikowane
postanowienia Sądu Najwyższego z: 5 września 2008 r., sygn. akt I CZ 64/08; 19
grudnia 2001 r., sygn. akt IV CZ 200/01; 9 czerwca 2008 r., sygn. akt II UK 37/08).
Oczywistej zasadności skargi kasacyjnej skarżący upatruje w błędach
logicznych występujących w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia
i odzwierciedlających wadliwość analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy,
której dokonał Sąd drugiej instancji. Tymczasem skarżący obowiązany jest w
uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przytoczyć
odpowiednie argumenty wyjaśniające, z jakiego powodu należy uznać, że
konkretny przepis prawa został w oczywisty sposób naruszony (zob. np.
I CSK 1602/24
4
postanowienia SN: z 24 września 2013 r., III SK 4/13; z 29 maja 2018 r., I CSK
42/18; z 24 września 2020 r., I CSK 131/20). Skarżący nie wskazał, w zakresie
którego zarzutu uważa skargę kasacyjną za oczywiście uzasadnioną.
W tej sytuacji uznać należy, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanki
oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd
Najwyższy na podstawie art. 3989 k.p.c. oddalił wniosek o przyjęcie skargi do
rozpoznania.
Na podstawie art. 98 i 99 k.p.c. pozwanym przysługuje od skarżącego zwrot
kosztów sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną w wysokości stawki
minimalnej określonej w stosowanym odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia
Min. Sprawiedl. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
(G.G.)
[a.ł]
