I CSK 160/16

Sygn. akt I CSK 160/16

POSTANOWIENIE

Dnia 31 sierpnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z wniosku M. L.
‎przy uczestnictwie B. L.
‎o podział majątku wspólnego,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 sierpnia 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w T.
‎z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt I Ca (…),

‎1. odrzuca skargę kasacyjną,

2. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika
‎ postępowania kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście) tytułem zwrotu
‎ kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami skarga kasacyjna jest dopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi nie mniej niż 150.000 zł (art. 519¹ § 2 k.p.c.). Wartość przedmiotu zaskarżenia określa wartość konkretnego żądania lub składnika majątkowego, którego dotyczy wniesiona skarga.

W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni wskazała, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 184.146,00 złotych. Jednocześnie określiła zakres zaskarżenia orzeczenia sądu drugiej instancji w ten sposób, że zaskarżyła postanowienie w części, tj. co do punktu I, w którym sąd drugiej instancji dokonał zmiany zaskarżonego orzeczenia sądu pierwszej instancji w punkcie III i VII.

Sąd Najwyższy nie jest związany wskazaną przez strony
‎wartością przedmiotu zaskarżenia i może dokonać jej sprawdzenia,
‎z pominięciem zasad określonych w art. 25 i 26 k.p.c. Sprawdzenie jest niezbędne wówczas, gdy od tej wartości zależy dopuszczalność skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2014 r., II CSK 235/14, niepubl.).

Ze wskazanego przez wnioskodawczynię zakresu zaskarżenia wynika, że w skardze kasacyjnej kwestionuje ona rozstrzygnięcie sądu drugiej instancji w zakresie wysokości nakładów poczynionych przez uczestnika z majątku osobistego na majątek wspólny stron oraz wysokości dopłaty należnej wnioskodawczyni od uczestnika. Sąd pierwszej instancji ustalił, że uczestnik poczynił nakłady w wysokości 10.184 zł (punkt III) i zasądził na rzecz wnioskodawczyni dopłatę w wysokości 80.673,84 zł (punkt VII). Sąd drugiej instancji zmienił orzeczenie w tym zakresie i ustalił, że wartość nakładów uczestnika wyniosła kwotę 38.184 zł i w związku z powyższym obniżył należną wnioskodawczyni dopłatę do kwoty 50.694,52 zł. Oznacza to zatem, że rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowi różnicę
‎pomiędzy kwotami zasądzonymi przez sąd pierwszej i drugiej instancji, a zatem
‎jest niższa niż wartość przedmiotu zaskarżenia określona w art. 519¹ § 2 k.p.c., od której zależy dopuszczalność skargi kasacyjnej.

Z tych względów skarga kasacyjna wnioskodawcy jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 519¹ § 2 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 98 k.p.c.

aj