I CSK 159/15
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-12-08
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 159/15
POSTANOWIENIE
Dnia 8 grudnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa J. Spółki z o.o. z siedzibą w P.
przeciwko "R. […]" Spółce komandytowej z siedzibą w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 8 grudnia 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu w sprawie zagadnień prawnych oraz jej oczywistej zasadności. Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Analiza podstaw przyjęcia skargi do rozpoznania powołanych przez skarżącego wskazuje na zachodzącą istotną kolizję przesłanek. Z jednej bowiem strony skarżący twierdzi, że zachodzi istotne zagadnienie prawne związane z wątpliwą interpretacją postanowień umownych w kontekście pojęcia niedozwolonych opłat, innych niż marża handlowa, z drugiej zaś wskazuje, że skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż dokonana przez Sąd kwalifikacja jest oczywiście nieprawidłowa. Podstaw tych nie sposób ze sobą pogodzić. Ponadto nie da się ukryć, że przyjęta przez Sąd drugiej instancji koncepcja prawna została w sposób przekonujący uzasadniona, w zgodzie z wykładnią prawa dokonaną przez Sąd Najwyższy przy okazji rozpoznawania pierwszej skargi kasacyjnej w tej sprawie.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
[aw]
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)