I CSK 151/15

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-12-04

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 151/15
Data orzeczenia2015-12-04
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Marian Kocon, SSN Marian Kocon (przewodniczący), SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 151/15

POSTANOWIENIE

Dnia 4 grudnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

w sprawie z wniosku Fundacji R. z siedzibą w W.
przy uczestnictwie Miasta Stołecznego Warszawy, I. D.,
A. P., A. S. i R. P.
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt V Ca 3614/13,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
zasądza od wnioskodawcy na rzecz miasta stołecznego
Warszawy kwotę 1.800 zł (jeden tysiąc osiemset)
oraz na rzecz I. D., A. P., A. S. i R. P. kwotę 1.800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów
postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z dnia 18 września 2014 r. oddalił apelację wnioskodawcy Fundacji R. z siedzibą w W. od postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie oddalającego wniosek o zasiedzenie dwóch, bliżej określonych nieruchomości.

Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, w której żądała uchylenia postanowienia Sądu Okręgowego i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne.

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłance opisanej w art. 3989 § 1 pkt. 1 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia tego wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje przesłanka z tego przepisu, tj. istotne zagadnienie prawne. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)