I CSK 1505/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Trzebiatowski
16 lipca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 16 lipca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku D. w Ł.
z udziałem V.B.
o umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym bez zgody,
na skutek skargi kasacyjnej V.B.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi
z 2 grudnia 2024 r., XII Ca 274/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje adwokat H.S. Skarbu Państwa-Sądu Okręgowego
w Łodzi kwotę 120,00 (sto dwadzieścia) zł, powiększoną o
należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestniczce z
urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
(M.K.)
UZASADNIENIE
I CSK 1505/25
2
Uczestniczka V.B. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu
Okręgowego w Łodzi z 2 grudnia 2024 r. Wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania
uzasadniła oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej, a ewentualnie - w przypadku
niepodzielenia przez Sąd Najwyższy oceny skarżącej co do oczywistej zasadności
skargi kasacyjnej - wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na
występowanie istotnego zagadnienia prawnego i potrzeby wykładni przepisów
budzących poważne wątpliwości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury odwołanie się do przesłanki
oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża
się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie
skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci
naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości
widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob.
m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11,
niepubl.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej
do rozpoznania nie jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego
przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to
spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie
Sądu Najwyższego z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, niepubl.).
Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
nie przekonuje o jej oczywistej zasadności. Poza powołaniem się na przesłankę
oczywistej zasadności skarżąca nie przedstawiła żadnej argumentacji, w czym jej
zdaniem oczywistość skargi miałaby się przejawiać.
Należy podkreślić, że Sąd pierwszej instancji stwierdzając, że istnieją
przesłanki do przyjęcia uczestniczki do szpitala psychiatrycznego bez zgody,
zasięgnął opinii biegłego psychiatry, z której wynika, iż u uczestniczki występują
zaburzenia psychiczne (tzw. organiczne zaburzenia osobowości z zespołem
amnestycznym) i z tego powodu jest ona od około 10 lat leczona psychiatrycznie.
Biegły ocenił, że w ostatnim czasie nastąpiło pogorszenie jej stanu psychicznego,
nastąpiła wyraźna dezorganizacja zachowania. Podczas badania uczestniczki […]
I CSK 1505/25
3
lekarze dyżurni uznali, że z powodu wyraźnego pogorszenia jej stanu psychicznego
i deklarowanych zamiarów ‘S’ wymagała ona ponownie leczenia psychiatrycznego
w oddziale stacjonarnym. Uczestniczka wyraziła zgodę na hospitalizację w klinice,
ale zgoda ta budziła wątpliwości co do świadomej decyzji. W ocenie biegłego
psychiatry przyjęcie uczestniczki do kliniki psychiatrycznej było wówczas w pełni
uzasadnione, gdyż z powodu znacznego pogorszenia stanu psychicznego
(dezorganizacji zachowania, deklarowanych zamiarów ‘S’) znajdowała się w stanie
bezpośredniego zagrożenia dla swojego zdrowia i życia.
Sąd drugiej instancji podzielił ustalenia faktyczne i prawne Sądu pierwszej
instancji, podkreślając przy tym, że po przyjęciu do szpitala stan psychiczny
uczestniczki był zły, deklarowała zamiary samobójcze, nie chciała wrócić do domu,
znajdowała się w stanie, który bezpośrednio zagrażał jej zdrowiu i życiu.
Mając powyższe na uwadze brak jest jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić,
że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa, a tym samym nie
można przyjąć, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została
w sposób właściwy wykazana.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
(M.K.)
[SOP]
