I CSK 143/17

Sygn. akt I CSK 143/17

POSTANOWIENIE

Dnia 21 czerwca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z wniosku M. Z.
‎przy uczestnictwie L. B., G. K.-H., I. C., A. D., J. Z., A. K., J. K., K. K., S. D., R. Ś. i K. X.
‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 12 maja 2016 r., sygn. akt IV Ca […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2. stwierdza, że każdy z uczestników ponosi koszty związane

ze swoim udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398⁹ § 1 pkt 1 - 4 k.p.c.).

W sprawie nie występują podstawy pozwalające na przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, mimo że wnioskodawca powołał przesłankę z art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c., to jest oczywistą zasadność skargi.

W związku z tym zauważyć należy, że ta przesłanka, biorąc pod uwagę, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją, nie odnosi się do spraw, w których rozstrzygnięcie zostało oparte na błędnej subsumcji czy wadliwej wykładni prawa materialnego lub procesowego, lecz do spraw, w których zapadłe orzeczenie jest kwalifikowane, jako bezprawne. Taka ocena ma być przy tym dokonana wprost, bez wnikliwej analizy, ponieważ wadliwość orzeczenia musi być tu widoczna od razu, dla każdego przeciętnego prawnika. Potrzeba wyeliminowania z obrotu orzeczeń naruszających elementarne reguły porządku prawnego jest niewątpliwa. Rzeczą skarżącego było, więc wskazanie nie tylko konkretnych, naruszonych, jego zdaniem, przez sąd przepisów, ale przede wszystkim przytoczenie odpowiednich argumentów wyjaśniających, dlaczego te przepisy zostały w tak bezdyskusyjny sposób naruszone (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 4/13, nie publ.).

Uzasadnienie przez skarżącego tej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej  do  rozpoznania, koncentruje się na wykazywaniu wadliwości w  zakresie  ustaleń   faktycznych i oceny dowodów, co zresztą pozostaje w związku ze   wskazywaniem w procesowej podstawie kasacyjnej, art. 233 k.p.c., jako naruszonego. Takie uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do   rozpoznania nie prowadzi do konkluzji o wystąpieniu tej przesłanki. Zauważyć, bowiem należy, że ani wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ani  też  procesowej podstawy kasacyjnej nie może oprzeć na zarzutach dotyczących  oceny dowodów i ustalenia faktów, a Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę rozstrzygnięcia (art. 398³ § 3 i art. 398¹³ § 2 k.p.c.).

Mając na uwadze powyższe należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 w związku z art. 398²¹ k.p.c.

aw

aj