I CSK 1421/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
28 października 2025 r.
SSN Dariusz Pawłyszcze
na posiedzeniu niejawnym 28 października 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa B. K. i E. K.
przeciwko […] Bank S.A. w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej […] Bank S.A. w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 5 grudnia 2023 r., I ACa 1886/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od […] Bank S.A. w W. solidarnie na rzecz B. K. i E.
K. 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł kosztów postępowania
kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za
opóźnienie po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego
postanowienia zobowiązanemu.
(G.G.)
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 13 lipca 2022 r., XII C 480/20, Sąd Okręgowy we Wrocławiu
oddalił powództwo główne o zapłatę 97 188,58 zł, ustalił, że umowa kredytu
zawarta przez powodów z poprzednikiem prawnym pozwanego banku jest
nieważna i zasądził od banku na rzecz kredytobiorców 273 363,90 zł z odsetkami
ustawowymi za opóźnienie oraz w pozostałym zakresie oddalił powództwo.
I CSK 1421/24
2
Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że powództwo o zapłatę
oddalił, a apelację w pozostałej części oddalił.
Sąd Apelacyjny ustalił, że powodowie oraz poprzednik prawny pozwanego
bank 17 sierpnia 2007 r. zawarli umowę kredytu na cele mieszkaniowe,
indeksowanego do franka szwajcarskiego (CHF). Bank udzielił kredytu w wysokości
300 000 zł na okres 300 miesięcy. Kredyt lub jego transza miały zostać wypłacone
według kursu kupna CHF zgodnie z „Tabelą kursów” obowiązującą w banku w dniu
wykorzystania kredytu lub jego transzy. Spłata rat kapitałowo-odsetkowych miała
być dokonywana w złotych, po uprzednim przeliczeniu rat kapitałowo-odsetkowych
wyrażonych w CHF na złote według kursu sprzedaży CHF zgodnie z „Tabelą
kursów” obowiązującą w banku w dniu spłaty.
W okresie od dnia 28 września 2007 r. do 30 grudnia 2019 r. kredytobiorcy
spłacili 273 363,90 zł. Łączna suma rat kapitałowo-odsetkowych, jakie
kredytobiorcy zobowiązani byliby uiścić przy założeniu braku waloryzacji kursem
CHF, wynosi 133 524,84 zł.
Sąd drugiej instancji uznał, że ze względu na abuzywność klauzul
przeliczeniowych umowa kredytu jest nieważna.
Bank wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na:
1. istnienie potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, tj. art. 3851 § 1 i 2 k.c.,
w zakresie, w jakim odnoszą się one do skutków uznania postanowień umownych
za abuzywne i możliwości zastąpienia takich postanowień przepisami
dyspozytywnymi;
2. występujące w sprawie istotne zagadnienie prawnego polegające na
konieczności ustalenia, czy brak możliwości oszacowania kwoty, którą strona
umowy kredytu będzie świadczyć w przyszłości stanowi per se o
niejednoznaczności tego postanowienia umownego, a w konsekwencji, czy
postanowienie takie powinno podlegać badaniu pod kątem abuzywności.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I CSK 1421/24
3
Uchwałą pełnego składu Izby Cywilnej SN z 25 kwietnia 2024 r., III CZP
25/22, do rangi zasady prawnej podniesiono tezy, iż:
1) w razie uznania, iż postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub
denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi
niedozwolone postanowienie umowne i nie jest wiążące, w obowiązującym stanie
prawnym nie można przyjąć, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób
określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów;
2) w razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej
w umowie kredytu indeksowanego lub denominowanego umowa nie wiąże także w
pozostałym zakresie.
Powyższe tezy, wiążąc w niniejszej sprawie (art. 88 u.s.n.), uniemożliwiają
przyjęcie skargi kasacyjnej, gdyż wykluczają trwanie stosunku prawnego po
usunięciu z treści umowy źródła kursu walutowego. W celu uwzględnienia wniosku
o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący musiałby zakwestionować tezę Sądu
drugiej instancji o nieuczciwym charakterze przeliczników walutowych
ustanowionych w umowie lub zakwalifikowaniu umowy jako umowy kredytu
indeksowanego do waluty obcej.
Zagadnienie prawne przedstawione we wniosku zmierza do
zakwestionowania możliwości oceny klauzul kursowych jako nieuczciwych,
ponieważ określają one świadczenia główne stron. Takie postanowienia są objęte
hipotezą art. 3851 § 1 zdanie 1 k.p.c., jeżeli nie zostały sformułowane w sposób
jednoznaczny. Według utrwalonej linii orzeczniczej, co prawda sprzecznej
z literalnym brzmieniem przepisu, odwołanie się do kursów ustalanych przez bank
nie jest jednoznacznym sformułowaniem, ponieważ nie wskazuje metodyki
ustalania kursu przez bank.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 k.p.c.
oddalił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania.
Na podstawie art. 98 k.p.c. kredytobiorcom przysługuje od skarżącego zwrot
kosztów sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną w wysokości stawki
minimalnej określonej w stosowanym odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia
Min. Sprawiedl. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
I CSK 1421/24
4
(G.G.)
[a.ł]
