Sąd Najwyższy

I CSK 140/19

postanowienie SN z dnia 2020-01-16

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 140/19
Data orzeczenia2020-01-16
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 140/19

POSTANOWIENIE

Dnia 16 stycznia 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa Z. J.
‎
przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2020 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powódki
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt I ACa (…),

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. We wniesionej w niniejszej sprawie skardze kasacyjnej dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołano się na oczywistą zasadność skargi, a także na potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości oraz o występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. Trafnie i precyzyjnie w odpowiedzi na skargę wskazano argumenty, dlaczego nie zasługuje ona na przyjęcie jej do rozpoznania, więc brak potrzeby powtarzania ich w tym miejscu. Generalnie nie wykazano w niej, na czym miało polegać oczywiste naruszenie prawa przy jego wykładni lub stosowaniu - wywód w tym zakresie jest wyłącznie polemiką z uzasadnieniem orzeczenia Sądu Apelacyjnego. Nie uzasadniono też potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości - nie wskazano, o jaki przepis chodzi i jakie konkretne budzi on wątpliwości wynikające z rozbieżnych wypowiedzi doktryny czy judykatury. Wreszcie istotne zagadnienie prawne, mające dotyczyć zastosowania art. 250 k.p.c., wykazywano w ścisłym powiązaniu ze stanem faktycznym tej sprawy, gdy  tymczasem, aby uzasadniało przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, musi  mieć ono abstrakcyjny charakter. Specyfika sprawy, a także okoliczność zmian orzecznictwa, która utrudniła dochodzenie roszczenia powódce, jak również  jej sytuacja majątkowa, przemawiają za niezasądzaniem od niej kosztów procesowych, tak jak zrobił to również Sąd Apelacyjny, mimo zamieszczenia w  odpowiedzi na skargę kasacyjną stosownego wniosku w tym zakresie.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie