Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2013-11-06
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt I CSK 140/13
POSTANOWIENIE
Dnia 6 listopada 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa A. S.A. w P.
przeciwko W. S.A. w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 6 listopada 2012 r., sygn. akt VI ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na jej oczywistej zasadności. Wśród podstaw kasacyjnych wskazuje zaś na naruszenie art. 170 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (P.p.s.a.) i art. 328 § 2, 233 § 1 232, art. 47914 § 2 k.p.c. oraz art. 84 i 405 k.c.
Wniosku skarżącego o oczywistej zasadności skargi nie sposób jednak podzielić. Po pierwsze, nie jest możliwe podnoszenie w toku postepowania przed Sądem Najwyższym zarzutów dotyczących wadliwej oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.). Po drugie, trafnie wywodzi Sąd Apelacyjny, że moc wiążąca wyroku sądu administracyjnego nie obejmuje kwalifikacji prawnej stosunków prawnych z punktu widzenia prawa cywilnego, a jedynie prawa administracyjnego (w tym przypadku – podatkowego). Do oceny, czy dane świadczenie może być uznane za nienależne w rozumieniu art. 410 k.c. wyłącznie uprawniony jest sąd powszechny, a nie sąd administracyjny. Po trzecie wreszcie zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. nie może być uznany za uzasadniony w kontekście niewskazania przez sąd stosownych dowodów, skoro Sąd Apelacyjny nie zmienił ustaleń faktycznych w sprawie, lecz jedynie dokonał odmiennej oceny prawnej tego samego stanu faktycznego.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
aw
