I CSK 131/15

Sygn. akt I CSK 131/15

POSTANOWIENIE

Dnia 25 listopada 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa H. F. i J. R.
‎przeciwko B. Sp. z o.o.
‎w W.
‎z udziałem po stronie powodowej interwenienta ubocznego V. w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej interwenienta ubocznego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt I ACa 904/13,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o  przyjęcie skargi na pozaustawowej podstawie „konieczności rozpatrzenia przez Sąd Najwyższy naruszenia przepisów postępowania” oraz na podstawie w postaci oczywistej zasadności skargi.

Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Po pierwsze, wskazane jako pierwsza przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania naruszenie przepisów postępowania nie może być uznane za podlegające kontroli Sądu Najwyższego na tym etapie postępowania. Jest to bowiem nic innego jak powielenie podstawy kasacyjnej, która ma w skardze identyczną treść. Po drugie, nie sposób podzielić poglądu, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Została ona bowiem oparta na niedopuszczalnym kwestionowaniu poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych i  naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów. Podstawy kasacyjne skargi zostały zaś sformułowane niezwykle lakonicznie i ogólnikowo, bez odniesienia się do konkretnych kwestionowanych uchybień zarzuconych Sądowi drugiej instancji.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do  rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c. a contrario).