I CSK 116/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-11-09

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 116/16
Data orzeczenia2016-11-09
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Krzysztof Strzelczyk, SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący), SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 116/16

POSTANOWIENIE

Dnia 9 listopada 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa miasta W.
przeciwko Spółdzielni Kupców "B." w W.
o zapłatę

i z powództwa wzajemnego Spółdzielni Kupców "B." w W.

przeciwko

miastu W.

o zapłatę
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2016 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego - powoda wzajemnego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Spółdzielnia Kupców B. w W. Pozwana i Powódka wzajemna wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 lipca 2014 r. w części oddalającej jej apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo wzajemne. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżąca wskazała na występujące w sprawie na istotne zagadnienia prawne sprowadzające się do rozstrzygnięcia następujących kwestii:

1. Czy zawarcie umowy dzierżawy z dnia 24 kwietnia 1998 r. w formie aktu notarialnego Repertorium A Nr [x], a więc w formie szczególnej, skutkuje koniecznością stosowania tej szczególnej formy przy jej rozwiązaniu, czy też wypowiedzeniu przez każdą ze stron w oparciu o jej postanowienia?

2. Czy prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w W. IX Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia 26 maja 2010 r. w sprawie z wniosku Miasta W. Dzielnicy (…) z udziałem Spółdzielni Kupców B. dotyczące odmowy wykreślenia wpisu w Dziale III Księgi Wieczystej
Nr (…) umowy dzierżawy z dnia 24 kwietnia 1998 r. zawartej w formie aktu notarialnego Repertorium A Nr (…) wiązało - zarówno Sąd I i II instancji - przy rozpoznaniu pozwu wzajemnego wniesionego przez Spółdzielnię Kupców B. w W.?

3. Czy dopiero prawomocne wykreślenie wpisu w Dziale III Księgi Wieczystej Nr (…) umowy dzierżawy z dnia 24 kwietnia 1998 r. zawartej w formie aktu notarialnego Repertorium A Nr (…) podjęte w procesie prowadzonym w trybie art. 10 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, determinowałoby stwierdzenie skutecznego wypowiedzenia przez Powoda - Pozwanego wzajemnie wskazanej umowy dzierżawy, a tym samym wiązałoby Sądy orzekające w przedmiotowej sprawie?

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem, jeżeli skarżący jako przesłankę uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien zagadnienie to przedstawić z przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, a także wykazać, że jest to zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSCN 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl.; z dnia 18 września 2012 r., II CSK 179/12, niepubl.; z dnia 24 kwietnia 2014 r., II CSK 600/13, niepubl.).

W niniejszej sprawie nie zachodzi wskazana przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Już z samej treści przedstawionych jako istotnych zagadnień wprost wynika, iż stanowią pytania o konkretne rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Pytania dotyczą indywidualnie oznaczonej umowy oraz orzeczenia wydanego w postępowaniu wieczystoksięgowym. Niezależnie od tego trzeba podnieść, iż do wszystkich przedstawionych zagadnień odniósł się Sąd drugiej instancji w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku przyjmując, iż doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy dzierżawy zarówno ze względu na zachowanie wymaganej prawem formy tej czynności prawnej jak również w związku z uskutecznionym w księdze wieczystej wpisem umowy dzierżawy. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej poza sformułowaniem pytań nie przytacza żadnych argumentów prawnych, które mogłyby prowadzić do rozbieżnych ocen.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)