Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2015-10-07
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoSygn. akt I CSK 1105/14
POSTANOWIENIE
Dnia 7 października 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z wniosku A. C.
przy uczestnictwie Miasta W., R. C. i P. Z.
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 7 października 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika Miasta W.
od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt V Ca […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na oczywistej zasadności skargi.
Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Skarga kasacyjna została oparta tylko na jednym zarzucie naruszenia prawa materialnego, tj. art. 172 § 1 i 2 k.c. Faktycznie jednak strona skarżąca kwestionuje poczynione przez Sąd drugiej instancji ustalenia faktyczne wskazujące na samoistny charakter władztwa nad nieruchomością przez wnioskodawczynię. Podnosi bowiem, że w rzeczywistości posiadaczem samoistnym był inny uczestnik postępowania. Kwestia sprawdza się jednak do tego, że nie sposób przyjąć takiego stanowiska w ramach poczynionych przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych. Jeśli więc skarżący zmierzałby do podważenia tych ustaleń w ramach skargi kasacyjnej to powinien był podnieść zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego, czego nie uczynił ograniczając się jedynie do postawienia zarzutów naruszenia prawa materialnego.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
[aw]
