Sygn. akt I CSK 1102/14
POSTANOWIENIE
Dnia 11 sierpnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa B. K.-B.
przeciwko M. S.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 11 sierpnia 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. akt […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu istotnego zagadnienia prawnego oraz oczywistej zasadności skargi. Stanowiska skarżącej w tym względzie nie sposób jednak podzielić. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi jest bowiem niezwykle lakoniczne i nie wynika z niego co - zdaniem skarżącej - stanowi istotne zagadnienie prawne. Z pewnością nie może być za nie uznana wątpliwość, czy w okolicznościach rozpoznanej sprawy pozwany komornik naruszył art. 36 ustawy o ochronie danych osobowych. Tak postawiona kwestia może być uznana co najwyżej za uzasadnienie podstawy kasacyjnej naruszenia tego przepisu, nie zaś za skonkretyzowanie istotnego problemu prawnego, wymagającego wypowiedzi Sądu Najwyższego.
Ponadto skarga zawiera niedopuszczalną w toku postępowania przed Sądem Najwyższym podstawę kasacyjną w postaci kwestionowania dokonanej przez sąd drugiej instancji oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.). Trudno więc uznać, że wniesiona skarga jest oczywiście uzasadniona.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).