Sąd Najwyższy

I CSK 1098/14

postanowienie SN z dnia 2015-10-07

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 1098/14
Data orzeczenia2015-10-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Tadeusz Wiśniewski, SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący), SSN Tadeusz Wiśniewski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 1098/14

POSTANOWIENIE

Dnia 7 października 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa B. K.
‎
przeciwko W. w W.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
‎
w dniu 7 października 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎
z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I ACa 15/14,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
‎
oddala wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu istotnego zagadnienia prawnego, którego upatruje w  konieczności dokonania oceny, czy możliwe jest zawarcie w umowie ubezpieczenia klauzuli wyboru prawa obcego.

Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. Kwestia dopuszczalności wyboru prawa obcego jako właściwego dla stosunku ubezpieczenia nie budzi żadnej wątpliwości w świetle regulacji prawa prywatnego międzynarodowego, co  trafnie podniosły Sądy obu instancji. Dotyczy to w szczególności obrotu gospodarczego dwustronnie profesjonalnego. Nie ma w tym zakresie znaczenia, że  skarżąca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. Należy także podnieść, że choć w sprawie miało zastosowanie prawo austriackie, to skarżąca podstaw kasacyjnych upatruje jedynie w naruszeniu prawa polskiego. W szczególności w sprawie nie mógł mieć zastosowania art. 5 k.c. w  sytuacji, gdy zarzut przedawnienia został uwzględniony na gruncie prawa austriackiego.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego został oddalony ze względu na złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną po upływie ustawowego terminu.

Zapytaj AI o to orzeczenie